ΠΑΡΟΣ: Αποθήκη απελπισμένων αθλητών/παιδιών

Σε τούτο εδώ το βήµα, αφού το ξεκίνησα πέρυσι και το επαναλάµβανα κάθε λίγο και λιγάκι κατά τη διάρκεια της χρονιάς, λέω έτσι να κάνω και στο πρώτο κείµενο του νέου έτους, αναµοχλεύοντας το πρόβληµα των αθλητικών υποδοµών στο νησί µας.

Σήµερα ο κόσµος, ναι, είναι «πειραγµένος», είναι «χαλασµένος», γίνεται επικίνδυνος, ανεξέλεγκτος, έχει τα προβλήµατά του, αλλά οι οµάδες µας ό,τι και να παίζουν, από ποδόσφαιρο µέχρι µπάσκετ και βόλεϊ, δεν µπορούν να του τα λύσουν. Δεν είναι αυτή η αποστολή τους. Δεν προβλέπεται από το καταστατικό των σωµατείων, ότι ιδρύονται για να λύνουν τα προβλήµατα του κόσµου. Το µόνο που συµβαίνει είναι ότι τα επωµίζονται.

Και ήδη, τα παριανά σωµατεία έχουν επωµιστεί πολλά. Ήδη αρκετοί βρίσκουν καταφύγιο στους συλλόγους και µέσω του αθλητισµού, πιστέψτε µε, βελτιώνουν την ψυχική τους υγεία και ξεφεύγουν έστω για λίγο από την καταθλιπτική εικόνα των καιρών. Ο ανύπαρκτος µαζικός αθλητισµός από πλευράς της δηµοτικής αρχής του νησιού µας και οι ανύπαρκτες αθλητικές εγκαταστάσεις έχουν δώσει το δικαίωµα σε όλα τα σωµατεία να γκρινιάζουν, να δυσανασχετούν, να λένε δεν πάει άλλο. Σωµατεία, που καθηµερινά γίνονται κυψέλες αθλητισµού και πολιτισµού για δεκάδες παιδιά, µένουν δίχως ουσιαστική στήριξη στα στοιχειώδη. Όλοι αυτοί οι σύλλογοι, σωµατεία, όµιλοι υπάρχουν για να νιώθει καλά κάποιες στιγµές της καθηµερινότητάς του, όχι µόνο ο κάθε αθλητής που συµµετέχει ενεργά και καθηµερινά, αλλά και ο κάθε Παριανός δηµότης που θέλει να φέρει το παιδί του στον αθλητισµό. Όταν οι άνθρωποι των σωµατείων του λένε «εµείς κάναµε αυτά και αυτά για τον αθλητισµό στο νησί» κι έπειτα τον ερωτούν «εσείς τι κάνατε ως δηµότης Πάρου;», να’ χει κάτι να τους δείξει µέσω αυτών που τον εκπροσωπούν διά του εκλέγειν.

Ο Μαρπησσαϊκός στο µπάσκετ, ο ΑΟ Πάρου στο βόλεϊ και ο Νηρέας στο ποδόσφαιρο είναι τα πιο αντιπροσωπευτικά παραδείγµατα που αναδεικνύουν το πρόβληµα έλλειψης χώρων άθλησης. Το κοινό στοιχείο των συλλόγων αυτών ήταν, και παραµένει, ο αυθεντικός αθλητισµός. Η διάπλαση των παίδων. Είναι οµάδες που αγαπούν ό,τι κάνουν, και δεν µπαίνουν σε λογική να διαπραγµατεύονται. Σε διαδικασία να εκπίπτουν. Οι µπασκετικοί φίλοι µου στη Μάρπησσα γνωρίζω το πώς λειτουργούν. Σας διαβεβαιώνω ότι ο Μαρπησσαϊκός είναι ταπεινός, σαν τους ανθρώπους που τον πλαισιώνουν. Συνεσταλµένος. Εργατικός. Όχι αεράτος. Σχεδόν ντροπαλός. Κάνουν πιο πολλά απ’ όσα λένε. Δώσε τους κάνα δυο πορτοκαλί µπάλες και θα σε ευγνωµονούν εσαεί. Αυτό δηλώνει ότι µικροί και µεγάλοι στο µπάσκετ του Μαρπησσαϊκού δεν θέλουν πολλά. Ένα έχουν ζωτική ανάγκη. Να βλέπουν τα αυτονόητα, την κάθε στιγµή που αυτά χρειάζονται. Και αυτονόητο γι’ αυτούς δεν θεωρείται τίποτα άλλο από ένα κλειστό γυµναστήριο για να µπορούν να κάνουν σωστά, - αψηφώντας τα διάφορα καιρικά φαινόµενα - τις προπονήσεις τους, όπως κάνουν κι άλλα παιδιά των Κυκλάδων στην Νάξο, τη Σύρο, τη Μύκονο, τη Σαντορίνη. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τα νεοσύστατα τµήµατα βόλεϊ του ΑΟ Πάρου και του Νηρέα.

Ένας Νηρέας που, δίχως ποδοσφαιρικό γήπεδο νοµοτελειακά όδευε προς τον αφανισµό, έχει αντέξει πολύ περισσότερο απ’ όσο υπολόγιζαν κάποιοι. Ο σύλλογος ακόµα στέκεται στα πόδια του και το παλεύει όσο µπορεί για να αποκτήσει έστω και... µισό γηπεδάκι. Κάτι, τέλος πάντων, να στεγάσει τα τµήµατά του. Οι ενεχόµενοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν τα καθηµερινά προβλήµατα που αντιµετωπίζει ο σύλλογος και το έργο του νέου γηπέδου έχει ήδη µπει στο συρτάρι και αναµένεται να πάρει τη θέση του στο «χρονοντούλαπο λησµονηµένων έργων» του Δήµου. Προγράµµατα δεν ανοίγουν, χρήµατα δεν υπάρχουν και όλοι τώρα κοιτάζουν να σώσουν όπως - όπως την παρτίδα µε ηµίµετρα. Ο κάθε Ναουσαίος γονιός αντικρίζοντας το ζοφερό µέλλον των παιδιών του έχει αναφαίρετο δικαίωµα να φωνάξει µες στα µούτρα τους ότι αυτή είναι η ζηµιά που έχουν κάνει.

Αν κάτι κρατάει ακόµα ζωντανά τα παιδικά τµήµατα που προανέφερα είναι τα ίδια τα παιδιά µε τις θυσίες τους και τον ενθουσιασµό τους. Ο ενθουσιασµός, απόρροια της ηλικίας τους, είναι το «καύσιµο». Χρειάζεται σε ό,τι κάνουν. Αλλά είναι και αέρας. Φεύγει, εάν δεν ακουµπά κάπου. Και δυστυχώς, στην Νάουσα και τη Μάρπησσα δεν υπάρχει κανένας χώρος για να διοχετευθεί παιδική ενέργεια και ενθουσιασµός.

 

Υ.Γ. Δεν είναι µόνο ο αθλητισµός που µας στερούνε. Αυτό είναι το λιγότερο. Μας ποδοπατάνε το φιλότιµο. Κάποιοι θέλουν να µετατρέψουν την Πάρο σε αποθήκη απελπισµένων παιδιών. Κάνουνε κουβάρι τον κοινωνικό ιστό ορισµένοι αχρείοι. Που έτσι κι αλλιώς, οι Παριανοί είναι εγκλωβισµένοι, µιας και δεν έχουν κάποιες διεξόδους για να αθληθούν µε αξιοπρέπεια.

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ-ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ" 21-22 Ιανουαρίου 

Πρωτάθλημα Παίδων: ΝΗΡΕΑΣ-Α.Ο.ΠΑΡΟΥ

Την Κυριακή 22/1 ο Νηρέας αντιμετώπισε τον Α.Ο.Πάρου για το πρωτάθλημα Παίδων της Ε.Π.Σ.Κυκλάδων. Η ομάδα του Νηρέα παρουσιάστηκε αρκετά ανταγωνιστική στο πρώτο ημίχρονο και κόντραρε στα ίσα την πολύ καλή ομάδα του Α.Ο.Π., αλλά μια στιγμιαία αμυντική αδράνεια που εκμεταλλεύτηκε ο Δεκαβάλλας την έφερε πίσω στο σκορ λίγο πριν το ημίχρονο. Στην επανάληψη η ομάδα της Παροικιάς ήταν πολύ καλύτερη, κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο και με δύο σουτ του Νίκα κατάφερε να επικρατήσει με 3-0. Και οι δύο ομάδες έπαιξαν όμορφο και καθαρό ποδόσφαιρο με αποτέλεσμα να ικανοποιήσουν όσους επέλεξαν να βρεθούν στο γήπεδο. Ο Νηρέας αγωνίστηκε με τους: Σιφναίο, Ραυτόπουλο, Μαθιέλλη (Φωκιανό), Τζανακόπουλο (Σαρηκώστα), Μπερσάκου, Ζενέλι, Χασάνι, Κορτιάνο (Τριπολιτσιώτη), Ζίμπερι, Μπαρμπαρίγο, Βιτζηλαίος. Επόμενος αντίπαλος η Αναγέννηση Νάξου εντός έδρας.

Έκοψε την πίτα του ο ΝΗΡΕΑΣ

Την Πρωτοχρονιάτικη πίτα του έκοψε ο Α.Μ.Ε.Σ.Νηρέας την Τετάρτη 18 Ιανουαρίου στην κατάμεστη πολιτιστική του αίθουσα. Αθλητές όλων των τμημάτων ποδοσφαίρου και βόλεϊ, άνθρωποι της κινηματογραφικής και θεατρικής ομάδας, γονείς μικρών αθλητών, παλαίμαχοι αθλητές, εκπρόσωποι του Δημοτικού Συμβουλίου, εκπρόσωποι του τοπικού διαμερίσματος Νάουσας και άνθρωποι που εκπροσωπούσαν αθλητικούς και πολιτιστικούς συλλόγους του νησιού έδωσαν το παρών. Ο πρόεδρος του συλλόγου Στ.Τριπολιτσιώτης, αφού ευχαρίστησε τον κόσμο για την παρουσία του, έκανε έναν μίνι απολογισμό για όλα τα τμήματα του Νηρέα (αθλητικά και πολιτιστικά), ευχαρίστησε τους πάσης μορφής χορηγούς που στέκονται αρωγοί στις προσπάθειες που κάνει ο σύλλογος, ενημέρωσε τον κόσμο για το πώς βαδίζει η συνένωση με τον Μαρπησσαϊκό στο ποδοσφαιρικό τμήμα και έκλεισε την ομιλία του με εκτενή αναφορά στο θέμα του γηπέδου που «καίει» την Νάουσα τα τελευταία 8 χρόνια. Σε αυτό το σημείο έδωσε και μία είδηση: ότι έγιναν συντονισμένες ενέργειες μεταξύ Δημοτικής αρχής και Νηρέα και δρομολογήθηκε η δημιουργία ενός βοηθητικού προπονητικού γηπέδου διαστάσεων 60Χ30 στην περιοχή Αγροκήπιο όπου είναι στα σχέδια να γίνει το γήπεδο της Νάουσας. Αμέσως μετά το λόγο πήρε ο Δήμαρχος και αφού είπε εν ολίγοις ότι φταίνε οι προγενέστεροι για την έλλειψη γηπέδου, επιβεβαίωσε τα λόγια του προέδρου και υποσχέθηκε ότι από τον Σεπτέμβριο όλα τα παιδικά τμήματα του Νηρέα θα κάνουν προπόνηση στο νέο μίνι γήπεδο τονίζοντας ότι θα διατεθούν περί τα 90.000 ευρώ για την κατασκευή του. 70.000 για τον τάπητα και 20.000 για τις περί του γηπέδου εργασίες.

Τέλος, μίλησε και ο Αντιδήμαρχος κ.Κωβαίος συγχαίροντας Ναουσαίους και Μαρπησσαίους για την μεταξύ τους συνένωση την οποία θεωρεί πολύ σημαντική κίνηση για τον αθλητισμό στο νησί μας. Επίσης χαιρέτησαν η πρόεδρος της Κ.Δ.Ε.Π.Α.Πάρου κ.Κάγκανη και ο πρόεδρος του τοπικού διαμερίσματος Νάουσας κ.Μπαρμπαρίγος. Στην πίτα των ακαδημιών το φλουρί έπεσε σε αθλήτρια του τμήματος βόλεϊ, ενώ στην πίτα της ανδρικής ομάδας ποδοσφαίρου ο τυχερός της βραδιάς ήταν ο τερματοφύλακας Πέτρος Βεντουρής. Και του χρόνου!

Κοπή πίτας για τα τμήματα του "ΝΑΟΥΣΑ 2010"

Εκδήλωση για την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας διοργανώνει σήμερα στις 18:30 ο Α.Μ.Ε.Σ.Νηρέας στην αίθουσά του. Τα τμήματα Παίδων, Νέων και Ανδρών θα κόψουν κοινή πίτα και τα μικρότερα τμήματα του "ΝΑΟΥΣΑ 2010" θα κόψουν τη δική τους με πολλές εκπλήξεις και δώρα για τους τυχερούς. Τέλος, θα υπάρχει ακόμη μία πίτα για όλα τα μέλη του συλλόγου.

ΠΑΙΔΕΣ: Νηρέας-Φιλώτι, ματς σε δύο δόσεις

Την πρώτη φορά το ματς μεταξύ Νηρέα-Φιλώτι για το πρωτάθλημα Παίδων ορίστηκε στις 11:00 το πρωί έχοντας γνώση όλοι ότι δεν θα διεξαγόταν ολόκληρο μιας και η ομάδα της Νάξου έπρεπε να αναχωρήσει με το πλοίο των 11:40. Την ίδια ημέρα η ομάδα Παίδων του Πανναξιακού υπέστη μεγάλη ταλαιπωρία για να αντιμετωπίσει τον Α.Ο.Πάρου και αναγκάστηκε να φύγει από το νησί μας στις 04:00 τα ξημερώματα. Εν τέλει, το παιχνίδι ξεκίνησε στις 11:00 και το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε στις 11:30. Η ομάδα του Φιλωτίου ήταν μπροστά στο σκορ με 1-0. Παρ' όλο που γνώριζαν ότι θα αποχωρήσουν για να προλάβουν το καράβι προτίμησαν να ξεκινήσει κανονικά το δεύτερο ημίχρονο και μόλις στο 3' της επανάληψης με απ' ευθείας χτύπημα φάουλ το Φιλώτι έκανε το 2-0. Με το που σημειώθηκε το δεύτερο γκολ οι υπεύθυνοι της ναξιώτικης ομάδας απέσυραν την ομάδα και έτρεξαν να προλάβουν το καράβι. Χρέη διαιτητή αγώνα εκτελούσε γονέας παιδιού από τον Νηρέα ο οποίος, απολύτως λογικό, δεν ήξερε να συντάξει το φύλλο αγώνα (που στέλνει με φαξ η Ε.Π.Σ.Κυκλάδων) και τι να γράψει σε τετοια περίπτωση διακοπής αγώνα. Με πολλές διαβουλεύσεις και τηλεφωνήματα εκατέρωθεν η διοργανώτρια αρχή αποφάσισε να συνεχιστεί ο αγώνας στις 15/1 για τα υπόλοιπα 25'. Τα παιδιά, που τυγχάνει να γνωρίζονται μεταξύ τους, διαμαρτυρήθηκαν έντονα ότι στο Φιλώτι αγωνίζονταν 2 μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά (τα οποία έκαναν το λάθος και ήρθαν...αξύριστα!). Φυσικά ουδείς αρμόδιος να ελέγξει κάτι τέτοιο, εν ολίγοις τρέχα γύρευε.
Την περασμένη Κυριακή η Ένωση όρισε διαιτητή και το Φιλώτι για το "Φόβο των Ιουδαίων" προσήλθε με δέκα παίκτες. "Τί στο καλό, 2-0 προηγούμαστε και θέλει μόλις 25 λεπτά, πάμε κι έτσι!" Διόλου απίθανο να σκέφτηκαν κάπως έτσι; Αφού δίνει τόσα δικαιώματα η Ένωση ο καθείς μπορεί να σκέφτεται και να πράττει όπως θέλει. Τελικά τα παιδιά του Νηρέα μπήκαν δυνατά από την αρχή, και μείωσαν με τον Ζενέλι σε 2-1. Το Φιλώτι αντέδρασε άμεσα (και παρ' όλο που ήταν δέκα παίκτες, στάθηκαν πολύ καλά στο γήπεδο) και σκόραρε παίρνοντας ξανά προβάδισμα δύο τερμάτων.Δέκα λεπτά πριν τη λήξη ο Μπαρμπαρίγος μείωσε σε 3-2 και τρία λεπτά πριν το τέλος της αναμέτρησης ο Ζενέλι με πλασέ ισοφάρισε. Ο ίδιος παίκτης με κεφαλιά στο τελευταίο λεπτό έκανε το 4-3 και χάρισε μια σημαντική νίκη στην ομάδα της Νάουσας, όχι τόσο βαθμολογικά, όσο ηθικά!

Οι Παριανές ομάδες τα τελευταία χρόνια είναι από τις πιο τυπικές των Κυκλάδων στις μικρές κατηγορίες και με πολλές θυσίες παιδιών, γονέων, παραγόντων δίνουν κανονικά το παρών σε όλες τις εκτός έδρας αναμετρήσεις τους δίχως να δημιουργούν το παραμικρό πρόβλημα στη διοργάνωση και στις ομάδες που συμμετέχουν σε αυτή. Πέρα από τα όποια αποτελέσματα, μαθαίνουν από μικρά να σέβονται θεσμούς και αντιπάλους κι αυτό είναι που τα κάνει ξεχωριστά σε δύσκολα (με τις μετακινήσεις) πρωταθλήματα σαν και το δικό μας.

Μεγάλη ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ αποκλειστικότητα!

Πρώτοι εμείς εδώ δημοσιεύουμε το πρώτο υπερηχογράφημα του Μέσι που ανακυρήχτηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά νικητής της Χρυσής Μπάλας. Η φώτο που έχουμε στα χέρια μας αναμένεται να κάνει το γύρο του κόσμου: Κυρίες και κύριοι ο Λιονέλ Άντρες Μέσι σε ηλικία 5.5 μηνών!

Α.Μ.Ε.Σ.ΝΗΡΕΑΣ 1959: ΠΟΡΕΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

Η ομάδα την περίοδο 1981-82

Το πρωτάθλημά μας να βρει τις αντιστάσεις του

Κοντά δεκαπέντε χρόνια καθημερινής τριβής με το ποδόσφαιρο στις Κυκλάδες, το μόνο σίγουρο είναι ότι γνωρίζω κόσμο. Πολύ κόσμο. Τόσο που φτάνει κάποια στιγμή να γίνονται ξαφνικά οι εκλογές, στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων, και να' ναι τα πρόσωπα των υποψηφίων οικεία. Με τους περισσότερους, τουλάχιστον μία φορά όλο και κάπου έτυχε να βρεθώ. Ν' αλλάξω μια - δυο κουβέντες.

Στις εκλογές ανάδειξης προέδρου της ΕΠΣΚ την προηγούμενη εβδομάδα από τα 24 ενεργά σωματεία που απαρτίζεται η Ένωση τα 19 έδωσαν το παρών και αυτόματα απέκτησαν δικαίωμα ψήφου. Οι υποψήφιοι συνδυασμοί μετά από αρκετά χρόνια (ούτε εγώ θυμάμαι πόσα) ήταν δύο και όχι ένας. Αρκετοί μου είπαν ότι αυτό από μόνο του ήταν ήδη μια κατάκτηση, ένα είδος πίεσης που τραβά τη γραμμή ανάμεσα στη δημοκρατία και στη... «μοναρχία». Δεν με αφορά, και δεν είναι η δουλειά μου, να πω ποιος ήταν ο καλός και ποιος ο κακός αυτών των εκλογών. Ξέρω, μόνον, ότι η διαδικασία ήταν το κάλλιστον. Και νικητής αναδείχτηκε ο... ΕΝΑΣ. Ακολούθησε η σύσταση νέου διοικητικό συμβούλιο, με έξι άτομα από τον συνδυασμό του νικητή κ. Σιγάλα και τρία από αυτόν του ηττημένου κ. Καφτηράνη.

Το εγχείρημα (μίας ακόμη θητείας του κ. Σιγάλα), με την δεδομένη οικονομική κατάσταση των κυκλαδίτικων ομάδων και γενικότερα με τις υπό διαμόρφωσιν οικονομικές συνθήκες στη χώρα, δείχνει αυτονόητα δύσκολο. Και η μοιρασιά της ισχύος και ακόμη περισσότερο η λειτουργικότητα. Διότι το αληθινό εγχείρημα δεν θα είναι να ομονοούν και οι εννέα εν ονόματι του... κυκλαδίτικου ποδοσφαίρου.

Το εγχείρημα θα είναι να μάθουν (και να καταφέρουν) να συμβιώνουν με τις όποιες διαφορές μεταξύ τους και με τα σωματεία. Να έχουν όλοι εκτός από προφανή όρεξη και ενέργεια, και χρόνο. Να αντιληφθούν ταχύρρυθμα τους καιρούς που ραγδαία έρχονται. Τις συγκεκριμένες συνθήκες που θα επικρατήσουν στο ποδόσφαιρο μας.

Να έχουν αποφασιστικό λόγο στο πώς, απαντώντας στα τρέχοντα δεδομένα, θα διαρθρωθούν οι κατηγορίες. Και όλα αυτά μέσα σε ότι η πρόσφατη εκλογική «μάχη» έχει ενδεχομένως αφήσει. Σε κατάλοιπα.

Το κυκλαδίτικο πρωτάθλημα αν είναι να βρει τις «αντιστάσεις» και τις «ανάσες» του, θα τις βρει μονάχα μέσα στο ίδιο το (αρρωστημένο) κυκλαδίτικο πρωτάθλημα. Ευχή μας και αποστολή τους, να βάλουν και οι εννέα τον δυναμισμό τους «απέναντι» στα πάσης φύσεως προβλήματα - κάποια από τα οποία έχει ήδη επισημάνει αυτή η εφημερίδα - και σε όσα κακώς κείμενα εμφανίζονται κατά καιρούς και βρομίζουν το ποδόσφαιρό μας.

Υ.Γ. Τούτη η εφημερίδα - ήρεμη δύναμη πλέον -, που της κάνετε την τιμή να την επιλέγετε και να πληρώνετε κάθε φορά ένα ευρώ για να την κρατάτε στα χέρια, έσβησε το 15^ο κερί και αισίως έχει μπει στον 16^ο χρόνο της ζωής της.

Το νεογέννητο βρέφος της 15ης Δεκεμβρίου 1996, μπήκε στην εφηβεία και ως έφηβη απλώνει το χέρι και... απειλεί ότι κινείται γύρω της. Δεν αφήνει άνθρωπο σε ησυχία, έχει μάθει να λέει τα πάντα, άλλοτε χαριεντίζεται και άλλοτε βάζει τις φωνές για να διεκδικήσει αυτό που θεωρεί καλύτερο για την Πάρο και την Αντίπαρο!

Τίποτα δεν θα την εμπόδιζε να ρίξει μπόι, να διευρύνει το γνωστικό αντικείμενό της, ν' ακολουθήσει την εξέλιξη, να μεγαλώσει και να ωριμάσει. Είχα την τύχη να συνεργαστώ στο ξεκίνημα της εφημερίδας και τώρα - που οι δρόμοι μας αντάμωσαν ξανά - συνειδητοποιώ πόσο διαφορετική ήταν τότε η έκδοση και πόσο άλλαξε στην - εβδομάδα προς εβδομάδα - πορεία, ώστε να κερδίσει το κρίσιμο παιχνίδι της ενημέρωσης στις εκάστοτε απαιτήσεις.

Όποιος την παρακολουθεί με σχετική επιμέλεια, έχει εύκολη τη δυνατότητα να αισθανθεί πως η δημιουργική συνεργασία και η αδιάκοπη (ανήσυχη) αναζήτηση του καλύτερου, όχι απλώς δεν «εχθρεύεται» το καλό, μα - καθώς οδηγεί σε διαρκή «γέννηση» νέων ιδεών - το βελτιώνει. Αν κάτι, όσο ο χρόνος κυλάει, δεν έχει αλλάξει αυτό είναι η αντοχή στη διαφορετικότητα της γνώμης και η εμμονή στην απρόσκοπτη διακίνηση (όλων) των απόψεων.

Σας βεβαιώ οποιοσδήποτε - στη θέση μου - θα ένιωθε θαυμάσια να μετέχει σε τούτη την εφημερίδα.

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ-ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ" 24-25 Δεκεμβρίου 

Η ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Η φερεγγυότητα της δημοτικής πλειοψηφίας ΚΑΙ για τα αθλητικά έργα! (Νάουσα)

Η δημοτική πλειοψηφία (αν κάτι έχει πετύχει ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ απ' όλα τα άλλα - γιορτές είναι ας γράψουμε και κανένα αστείο - ) είναι η φερεγγυότητα η οποία δείχνει σ' αυτά που λέγει στη νεολαία του νησιού μας.

Δεν θα μακρηγορήσουμε καθώς, το να συζητάς για υποσχέσεις της «Ενότητας για την Καρέκλα» είναι σαν να συζητάς με τον κ. Γ. Νταλάρα «σε ποιο δίσκο δεν είχε φιλική συμμετοχή» («όχι εγώ, δεν θέλω χρήματα, μόνο τόσα για τους μουσικούς....»).

Η «Ενότητα για την Καρέκλα» κοροϊδεύει κατάμουτρα εδώ και 7 χρόνια τη νεολαία της Νάουσας (και κατ' επέκταση τη νεολαία της Πάρου) για το γήπεδο. Τι γήπεδο δηλαδή; Μιλούσαν «για Στάδιο».

Να οι μακέτες στο ένα πρόγραμμα το 2006, να οι μακέτες και στο άλλο πρόγραμμα το 2010. Φυσικά, και όλα αυτά τα χρόνια ο Νηρέας είναι «ο Ρομά» της Πάρου, αλλά ας μην ανοίξουμε συζήτηση τώρα...

Η σελίδα μας είχε κατηγορηθεί στο παρελθόν διότι έκραξε με όλη τη φωνή της την κοροϊδία. Μας έκραξαν ακόμα και όταν στις 14/5/2008 είχαμε γράψει κείμενο στα «Νέα Πάρου - Αντιπάρου» για τις υποσχέσεις της δημοτικής πλειοψηφίας (Διαβάστε ΕΔΩ).

Το κείμενο το «χρεώνεται» ο διαχειριστής της σελίδας, διότι από την πρώτη στιγμή είχε κατανοήσει τις συνεχείς πολιτικές ψευτιές και ήθελε να υπάρχει γραπτό ντοκουμέντο της πολιτικής ψευτιάς.

Θυμίζουμε ακόμα, ότι στις 31/1/2011 μέσα από την ηλεκτρονική μας σελίδα είχαμε εξηγήσει αναλυτικά τους λόγους που η δημοτική πλειοψηφία έλεγε ένα ακόμα μεγάλο πολιτικό ψέμα (ΔΕΣ ΕΔΩ).

Το θέμα στη συνέχεια αναπτύχθηκε και έγινε ανέκδοτο από πολλές σελίδες αθλητικού περιεχομένου στην Πάρο. Μία αθλητική σελίδα του νησιού μας μάλιστα έκανε και σχετικό post για την υπόθεση (ΔΕΣ ΕΔΩ).

Η ουσία παραμένει μία. Ο Νηρέας ΚΑΙ ΤΟ 2012 θα είναι τσιγγάνος. Το επόμενο κείμενο για την υπόθεση (με το ίδιο ΑΚΡΙΒΩΣ σκεπτικό) θα το γράψουμε του χρόνου τέτοια εποχή...

Υ.Γ. Το κείμενο αφιερώνεται στη νεολαία της Νάουσας που δεν έχει χώρο να αθληθεί και παρά τα προσχώματα επιμένει - κόντρα σε όλα τα συμβάντα - να αγαπάει το ποδόσφαιρο.

Υ.Γ. 2: Η φωτογραφία είναι η περσινή σάτιρα των παιδιών της Νάουσας για το θέμα.

πηγή: fileleutheros

ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

"Της Κυριακής τα είδωλα"

Συγγραφέας: Χρήστος Σωτηρακόπουλος
Εκδόσεις: TOPOS Books
Έτος έκδοσης: 2011
Σελίδες: 312

Από τα στενά σοκάκια του Παγκρατίου, εκεί που μάταια προσπαθούσε με την παιδική του παρέα να μιμηθεί τις κινήσεις και τις ενέργειες που έκαναν οι ποδοσφαιρικοί ήρωες της εποχής, βρέθηκε στα μεγαλύτερα γήπεδα του πλανήτη. Σε κάποιες καλές μοίρες οφείλει, τριάντα χρόνια τώρα, την παρουσία του, ως δημοσιογράφος, σε μερικές από τις κορυφαίες στιγμές του σπορ που αποτελεί για τον ίδιο αλλά και για δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη «το καλύτερο δευτερεύον πράγμα στη ζωή». 

Ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος, στο βιβλίο Της Κυριακής τα είδωλα επιχειρεί μία βουτιά στον ωκεανό των αναμνήσεων για πρόσωπα και ομάδες που ξεχώρισαν στον τόπο μας καθώς και για γεγονότα όπως τα έζησε από πολύ κοντά ως αυτόπτης μάρτυρας των μικρών στιγμών που συνθέτουν τα μεγάλα γεγονότα. Δεν περιορίζεται μόνο στους μεγάλους συλλόγους και τους πρωταγωνιστές τους, αλλά δίνει έμφαση και σε ιστορίες που δεν βρίσκουν εύκολα χώρο στα πρωτοσέλιδα, ωστόσο είχαν σημαντική συμβολή στην εξέλιξη του ποδοσφαίρου στην χώρα μας. Η περιήγηση αυτή, σε πρόσωπα και γεγονότα του παρελθόντος δεν γίνεται επιφανειακά, ούτε λειτουργεί ως υποκατάστατο οπτιμισμού ή ως απαραίτητες ανάσες νοσταλγίας στους σημερινούς δύσκολους καιρούς. Ο χρόνος που έχει μεσολαβήσει πρέπει, σύμφωνα με τον συγγραφέα, να γίνει σύμμαχος κάθε προσπάθειας για να προσεγγίσουμε σφαιρικά το παρελθόν, το οποίο αφήνει πάντα τα ίχνη του στο αύριο. Της Κυριακής τα είδωλα όπως και το προηγούμενο βιβλίο του, Παιχνίδι χωρίς όρια, υπηρετούν την πεποίθηση του Χρήστου Σωτηρακόπουλου ότι «η καταγραφή και συντήρηση της μνήμης του παιχνιδιού είναι υποχρέωση...».

Oι καλύτερες ποδοσφαιρικές φωτογραφίες του 2011

Ευχές που στέλνουμε

Ευχές που λάβαμε

ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ

ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΚΑΙ

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ

ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΠΑΡΟΥ

Η οικογένεια του Αθλητικού Ομίλου Πάρου εύχεται στους αθλητές όλων των τμημάτων της ομάδας μας υγεία, πρόοδο στους στόχους τους και πολλές – πολλές νίκες.

Επίσης, ο ΑΟΠ εύχεται στους φιλάθλους όλων των ομάδων, το 2012 να είναι η απαρχή για την επίτευξη κάθε στόχου.

Χαρούμενες γιορτές σε όλους και λιγότερα προβλήματα.

«Κόρη οφθαλμού» δίχως κουτοπονηριές και τσιφλίκια

Η προεκλογική ζύμωση όλες αυτές τις ημέρες για τις σημερινές εκλογές της Ε.Π.Σ.Κυκλάδων στην Ερμούπολη είχε απ’ όλα. Επικρίσεις, άκομψες στιγμές, μανούβρες, πικρία, ακόμη και κατινιές. Ενδόμυχα αυτό παρακαλούσα: να είναι ολοζώντανη. Να γίνει η πλησιέστερη μικρογραφία σ’ ότι μακρόθεν βλέπουμε να είναι ο οργανισμός στον οποίο υπάγεται: η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Επίσης είδαμε συμμαχίες και ανταγωνισμό για την επιρροή των τοπικών μέσων ενημέρωσης. Όλο το πακέτο. Σαν μια νησίδα άμεσης δημοκρατίας, όπως επισημάναμε στο προηγούμενο φύλλο, που οφείλει να είναι η Ε.Π.Σ.Κ.. Και, σαφώς, πουθενά δεν βλάπτει το να υπάρχει, όσο η ενεργή συμπολίτευση, άλλο τόσο και η ενεργή «αντιπολίτευση». Κάτι τέτοιο αναμένουμε να προκύψει αμέσως μετά τη σημερινή διαδικασία. Δηλαδή, ένα διοικητικό συμβούλιο που θα κληθεί να αντιμετωπίσει πολλά και σοβαρά θέματα που ταλανίζουν χρόνια το ποδόσφαιρο και τα σωματεία των Κυκλάδων και, επιτέλους, κάτι σαν «αντιπολίτευση» που θα μπορεί να ομιλεί και να προτείνει. Ας ομιλεί, ακόμη για κακοδιαχείριση και για πάσης φύσεως κακώς κείμενα. Δεν απαγορεύεται. Αν τα σωματεία-ψηφοφόροι πειστούν, ανατρέπουν και φέρνουν τον επόμενο. Η συνέχεια της Ένωσης, ωστόσο, δεν θα τεθεί εν αμφιβόλω. Αν πάλι όχι, πριμοδοτούν με την εμπιστοσύνη τους τον ήδη. Να προχωρήσει. Είναι όσο απλό ακούγεται, για να το κάνουμε να φαίνεται σύνθετο.

Και γιατί τα αναφέρω ολ’ άυτά; Διότι ο θεσμός Ε.Π.Σ.Κυκλάδων είναι και πρέπει να παραμείνει η «κόρη οφθαλμού» του ποδοσφαίρου στα νησιά μας.

Το μείζον πρόβλημα, στην Ένωση, δεν ήταν ότι η διοίκησή της στελεχωνόταν με ανθρώπους είτε (στην…πιο ήπια περίπτωση) μικρόνοες είτε (αν θυμηθούμε πως μεθοδεύτηκαν πολλά άλλα) κουτοπόνηρους. Το πρόβλημα είναι πως, ακριβώς επειδή πρόκειται περί κουτοπονηριάς, δεν φρόντισαν να ρυθμίσουν κάποια ζητήματα καίρια όπως οι μετακινήσεις, οι επιχορηγήσεις, οι ομάδες υποδομών, η διαιτησία. Η Ένωση έχει φτάσει πλέον σε σημείο να απαρτίζεται από στελέχη που υλοποιούν τα γούστα κάποιων, που έχουν μετατρέψει τα γραφεία της Ε.Π.Σ.Κ. σε τσιφλίκια τους. Με κάποιους διαιτητές που κάνουν «καριέρα» διά του σκοπίμως ασχημονείν στην πλάτη των κορόιδων σωματείων που αιμορραγούν για να τους πληρώνουν.

Από την άλλη, το νέο συμβούλιο που θα προκύψει καλό θα είναι να αποτελείται από ανθρώπους που θα κουβαλάνε τα ίδια μυαλά και θα συμφωνούν στις ίδιες ιδέες, ώστε να μπορούν να συνεννοούνται. Να ξεπεράσουν κάποια συμπλεγματικά ταμπού παλαιοτέρων και τις ανούσιες «σωματειακές» αποστάσεις και που να μπορούν, συνεργαζόμενοι ανεβάζοντας το επίπεδο, να μεταστρέψουν την εικόνα του κυκλαδίτικου ποδοσφαίρου προς τα έξω. Γιατί ένα ποδόσφαιρο που είναι βυθισμένο στην κακομοιριά, είναι φυσικό ότι δεν παράγει. Κι αυτό το γνωρίζουν και οι δύο πλευρές. Τόσο ο πρώτος υποψήφιος, και νυν πρόεδρος, κ.Σιγάλας, όσο και ο δεύτερος, και επί σειρά ετών προπονητής στις Μικτές ομάδες, κ.Καφτηράνης.

Στις 18 Δεκεμβρίου κιόλας, αμέσως μετά τη διαδικασία, ο εκλεγμένος πρόεδρος πρέπει να βάλει μπροστά ένα πρότζεκτ για την επόμενη ημέρα του ποδοσφαίρου στις Κυκλάδες. Ένα πρότζεκτ για όλα τις κυκλαδίτικα σωματεία, όλους τους κυκλαδίτες ποδοσφαιριστές, και κυρίως όλα τα τμήματα υποδομών. Ένα πρότζεκτ, όχι μόνον αγωνιστικό. Αλλά ένα πρότζεκτ, που δεν θα υποθηκεύει, απεναντίας θα εγγυάται και την οικονομική και την αγωνιστική ισορροπία-παρουσία των ομάδων μας.

Έτσι θα οικοδομηθεί η σταθερότητα, η εμπιστοσύνη, η ασφάλεια, η ηρεμία. Όχι με το να τρελαίνουν τα σωματεία. Μονάχα με το να τα πείθουν.

Στα καθαρά αγωνιστικά τώρα, την Κυριακή είχαμε επιτέλους την πρώτη νίκη του Α.Ο.Πάρου απέναντι στον Πανθηραϊκό. Μια σημαντική νίκη από έναν ελλιπέστατο Α.Ο.Π.. Το σημειώναμε σε τούτη δω την στήλη ότι η ομάδα της Παροικιάς πρωτίστως δεν είναι τόσο κακή όσο έδειχναν τα αποτελέσματα της. Τα προβλήματα, επί της ουσίας αποδείχτηκε, ότι ποτέ δεν είναι τόσο τραγικά και αξεπέραστα όσο μπορεί να φαίνονται. Έτσι κι αλλιώς το γνώριζαν όλοι στην ομάδα. Πιο κάτω δεν είχε. Το έξτρα που ανέδειξε να φανεί, ήταν ότι ο Α.Ο.Π. εμφανίστηκε την Κυριακή… νευριασμένος. Πώς, γιατί, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι έβγαλε κάτι σαν δημιουργικό θυμό. Ο συνδυασμός, επιθυμία και ένταση, αρκούσε! Για τον Νηρέα και τις αμυντικές αδυναμίες που παρουσιάζει εφέτος έχουμε αναφερθεί πολλάκις. Στον αγώνα με τη Θύελλα, όπου και ηττήθηκε, έκανε ένα παιχνίδι στο οποίο δεν έβγαλε ούτε ίχνος «επιθετικής προσωπικότητας», οπότε δεν έβαλε και την αντίστοιχη απαίτηση στον εαυτό του. Ο Νηρέας φαίνεται ότι έχει την ανάγκη να απεγκλωβιστεί από το μονοδιάστατο και να βάλει πιο δύσκολα πράγματα στον αντίπαλο.

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ-ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ" 17-18 Δεκεμβρίου