Έκθεση στατικού μοντελισμού στην Νάουσα: Η αποθέωση της λεπτομέρειας ως έννοια.

Ο Σωτ. Χουλιάρας, για την έκθεση στατικού μοντελισμού του κ.Βοσινάκη στη Νάουσα:

Μια έκθεση ερασιτεχνικής δημιουργίας δουλεμένη με άριστο επαγγελματικό-διδακτικό τρόπο

Αφορμή για τις παρακάτω σκέψεις στάθηκε η επίσκεψή μου στην έκθεση μοντελισμού από την παγκόσμια ναυτική και αεροπορική ιστορία, στην αίθουσα τέχνης «Άγιος Αθανάσιος» στη Νάουσα.

Μια έκθεση φτιαγμένη με πολύ μεράκι, με πολύ κόπο, με πολύ διάβασμα, μα πάνω απ' όλα με εργασία χιλιάδων ωρών. Μια έκθεση που σε κάθε της έργο ξεχωριστά-αλλά και στο σύνολό τους- αποτυπώνεται ξεκάθαρα η ευαισθησία και η κατάθεση ψυχής των δημιουργών της. Μια έκθεση που σε ταξιδεύει μέσα στο χρόνο και στην ιστορία και σου αποδεικνύει ότι ο πολιτισμός δεν είναι απλά η κατανάλωση κάποιων εκδηλώσεων, αλλά η ουσιαστική συμμετοχή μας στα δρώμενα.

Κατά τη γνώμη μου αποτελεί ένα «άλλο»πολιτιστικό πρότυπο, από αυτά που πλασάρονται σήμερα στη νεολαία μας και όχι μόνο. Αποδεικνύει, παρακινεί, κεντρίζει τη νέα γενιά - αρκεί κάποιοι να το επιδιώκουν - για το πως μπορεί να εκφράζεται δημιουργικά μέσω των τεχνών και να τις απολαμβάνει.

Η ερασιτεχνική δημιουργία ενθαρρύνει την πρωτοβουλία, την αυτενέργεια και τον αυτοσχεδιασμό, στοιχεία σύμφυτα με την έννοια του ερασιτεχνισμού.

Κλείνοντας θα ήθελα να πω, πως στην πραγματικότητα ο ερασιτέχνης δημιουργός δεν «κάνει τέχνη». Ζει την τέχνη. Και αυτό ο επισκέπτης, από την πρώτη στιγμή, το εισπράττει...

Τέτοιες πρωτοβουλίες η Κ.Δ.Ε.Π.Α.Π. μπορεί και πρέπει να τις ενισχύει ακόμα περισσότερο. Η προβολή και η ανάδειξη της ερασιτεχνικής δημιουργίας πρέπει να είναι στις προτεραιότητές της...

πηγή: fileleutheros

Η ιστοσελίδα parianostypos.gr σε αφιέρωμά της στην έκθεση στατικού μοντελισμού στις 13-11-2011:

Μια έκθεση η οποία φέρνει το κοινό της Πάρου σε επαφή με τη δημιουργική μοντελιστική αναπαράσταση ολοκληρωμένων ιστορικών εικόνων μέσα από σμικρυσμένα υπό κλίμακα μοντελικά αντικείμενα τα οποία προσομοιάζουν τέλεια σε πρωτότυπα και αυθεντικά που έχουν υπάρξει στην πραγματική ζωή. Οι κατασκευαστικές συνθέσεις της έκθεσης αποτελούν καρπό μιας λεπτομερειακής καλλιτεχνικής εργασίας που μόνο η αφοσιωμένη ενασχόληση με το μοντελισμό μπορεί να δημιουργήσει. 

Μέσα από τον μικρόκοσμο των μοντέλων της έκθεσης, ξετυλίγεται ενώπιόν μας ένας εκπληκτικός μικροκαμωμένος κόσμος που μας ταξιδεύει νοερά σε αληθινές σκιές της απτής πραγματικότητας διαμέσου των αντικειμένων που τον απαρτίζουν. Το μεράκι, η φαντασία και η δημιουργική προσέγγιση αποτελούν αναμφίβολα μέρος της μοντελιστικής καλλιτεχνικής ανασύνθεσης η οποία περιλαμβάνει, εκτός των άλλων, άσκηση στη λεπτομερειακή ακρίβεια, πρακτικές νοητικές δεξιότητες και ερευνητική εργασία για να ολοκληρωθεί. 

Η πιστή αναπαράσταση του κόσμου μας με βάση τα μοντέλα, συνιστά σίγουρα μια απαιτητική καλλιτεχνική προσπάθεια στην οποία η μεθοδικότητα, η οργανωτική θετική σκέψη και το φιλέρευνο πνεύμα συναντούν την φιλομάθεια για την ιστορική γνώση και τις πηγές. Ο μοντελισμός, ενεργοποιώντας ολόπλευρα τις εγκεφαλικές ικανότητες εμβαπτίζοντάς τες στη γόνιμη φαντασιακή δύναμη κάθε ανθρώπου, αποτελεί μια κατ΄εξοχήν πολύτιμη πνευματική άσκηση που τίθεται στην υπηρεσία ολοκλήρωσης ενός όμορφου και άρτιου αισθητικά συνόλου. 

Η ζωγραφική στα.. δάχτυλα ενός χεριού

"Το bodypainting είναι μια δεξιότητα που τελειοποιήθηκε σε συνεργασία με τους φωτογράφους. Όλα γίνονται γρήγορα και πρέπει οι εικόνες να απαθανατιστούν την κατάλληλη στιγμή, γιατί ο καμβάς είναι... ζωντανός και το χρώμα αλλοιώνεται"
Anne Ralli

Με λίγη φαντασία και αρκετή δεξιοτεχνία ακόμα και τα δικά μας χέρια μπορούν να μεταμορφωθούν σε καμβά ζωγραφικής.

Δεν ήταν συνηθισμένος...

Ο Έϊσερ Νέδερκοτ δεν ήταν ένας συνηθισμένος αθλητής. Δεν έπαιζε Playstation ούτε διάβαζε ταμπλόιντ. Σπούδασε στην Οξφόρδη και πήρε πτυχίο Φιλοσοφίας. Διάβαζε Πλάτωνα, μελετούσε τα έργα των αρχαίων Ελλήνων και είχε για είδωλο τον δαφνωστεφανωμένο Μίλωνα τον Κροτωνιάτη. Πίστευε ότι η γνώση είναι απαραίτητη συνθήκη της αθλητικής προόδου. Λάτρευε τον Βίτγκενσταϊν, αλλά διαφωνούσε με τον αφορισμό του ότι "ο αθλητισμός είναι μια ασήμαντη δραστηριότητα". Συχνά ανέβαινε στα βουνά για διαλογισμό και έβρισκε, εκεί, τον εαυτό του. Ο Έϊσερ Νέδερκοτ, ασημένιος ολυμπιονίκης του Πεκίνου στην κωπηλασία, αποχαιρέτησε τα εγκόσμια στην τρυφερή ηλικία των 34 ετών, χτυπημένος από καρκίνο του εγκεφάλου. Δεν ήταν ένας συνηθισμένος αθλητής, δεν ήταν ένας συνηθισμένος εγκέφαλος.

πηγή: εφημ.Ελευθεροτυπία 31/01/2013

Όλες οι παθογένειες του ελληνικού ποδοσφαίρου σε 300 λέξεις!

Αυτός ο κάκιστος τρόπος διοίκησης μιας ομάδας, που βεβαίως είναι και μια μεγάλη εταιρεία ας μη ξεχνάμε, είναι πατέντα ενός ιδιόρρυθμου ελληνικού μάνατζμεντ γενικότερα. Ενός μάνατζμεντ που χαρακτηρίζεται:

1.    Από την ιδιομορφία μιας πατρικής φιγούρας (ιδιοκτήτης, πρόεδρος, υπουργός, διευθυντής, αφεντικό, κλπ), που πιστεύει ότι τα ξέρει όλα, που περιβάλλεται πάντα από μέτριους, ως επί το πλείστον, ανθρώπους, που τον κολακεύουν και τον αποπροσανατολίζουν.

2.    Από λανθασμένο έως και ασαφή προσδιορισμό των στόχων μιας επιχείρησης. Π.χ.: ένας καναλάρχης που θέλει να κάνει το κανάλι του BBC, ξοδεύει έναν σκασμό χρήματα για να φέρει ειδικούς από το Λονδίνο να τον συμβουλεύσουν και να το στρώσουν το έδαφος, και στη συνέχεια προσλαμβάνει ανεπαρκείς ανθρώπους, τους οποίους εκπαιδεύουν πιο ανεπαρκείς «ειδικοί».

3.    Από έλλειψη υπομονής και επιμονής στην πιστή υλοποίηση μιας απόφασης. Δεν δίνουν χρόνο σε εκείνους που επιλέγουν να στελεχώσουν τις θέσεις ευθύνης. Περιμένουν αποτελέσματα αμέσως. Κι όταν αυτά δεν έρθουν, η παρεμβατικότητα της «πατρικής φιγούρας» γίνεται ακόμα πιο έντονη. Ακόμα πιο ... αυθόρμητη. Και βεβαίως, ακόμα πιο καταστροφική.

Το ελληνικό επιχειρηματικό τοπίο είναι γεμάτο από Ζαρντίμ. Δηλαδή από στελέχη που αξίζουν, που έχουν γνώσεις, και που μπορούν να προσφέρουν, αλλά που πέφτουν πάντοτε στη φάκα του βασικού επενδυτή. Αυτού, που δεν αφήνει τα στελέχη που ο ίδιος επέλεξε να δείξουν το έργο τους. Αυτού, που άγεται και φέρεται από τους τριγύρω του. Τους κόλακες και μέτριους. Τους συμβούλους που δεν έχουν τη γνώση για να συμβουλεύσουν, αλλά μόνο το ένστικτο. Τους παρατρεχάμενους που, όπως λέει και ο Σαββόπουλος, έχουν γλώσσα μόνο για να γλείφουν.

Έτσι διοικείται ο Ολυμπιακός, γι’αυτό και έφαγε 3άρα από μια ομάδα που διοικείται σωστά. Έτσι διοικούνται και όλες οι ομάδες μας, γι’αυτό και είναι και θα είναι πάντα (με ελάχιστες μικροαναλαμπές) στην απέξω!

Υ.Γ.: Το παραπάνω κείμενο είναι αλιευμένο από τον προσωπικό οστότοπο του Χρίστου Μιχαϊλίδη
πηγή: filoftero

Διάβασε το κ.ΣΙΓΑΛΑ, ίσως γίνεις σοφότερος...

Το παρακάτω κείμενο αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στον πρόεδρο της Ενωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων κ.ΣΙΓΑΛΑ ΙΩΑΝΝΗ. Είχε δημοσιευθεί πριν δύο χρόνια περίπου και το αναπαράγουμε σήμερα με αφορμή το ταξίδι παρωδία του ΝΗΡΕΑ στην Μήλο για να αγωνιστεί με την ομώνυμη ομάδα...Περισσότερα και πιο αναλυτικά για την ιστορία του παιχνιδιού "φάντασμα" σύντομα!

 

ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΚΥΚΛΑΔΙΤΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ:

Η ζωή σου είναι διαρκώς ένα ταξίδι, η γη σου ένα γήπεδο και χρέος σου η συμμετοχή. Ένας είναι ο σκοπός σου, το παιχνίδι. Αγωνίσου για τις αξίες, για την ηθική. Παίξε για να ενώσεις τις Κυκλάδες. Άνδρες που μπαίνουν στο γήπεδο περήφανοι αφήνοντας στ’ αποδυτήρια όλα τους τα προβλήματα, μαθημένοι να πονούν δίχως να υποφέρουν, να νικούν δίχως να θριαμβολογούν και να χλευάζουν, να νικούνται δίχως να σκύβουν το κεφάλι και να συντρίβονται δίχως να μεμψιμοιρούν.

Άνδρες πραγματικοί, άνδρες άξιοι εκπρόσωποι του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.

                                              Αυτοί είναι οι Άγνωστοι Κυκλαδίτες ποδοσφαιριστές!

 Άγνωστε Κυκλαδίτη ποδοσφαιριστή, έμαθες να είσαι άνθρωπος που αντιστέκεται και με το παράδειγμα της στάσης σου δίνεις αγωγή. Παράγεις κουλτούρα. Εσύ που εξοικειώθηκες στο να συρρικνώνεις τις αποστάσεις, που απαξιώνεις τη ματαιότητα της επιτυχίας, που παίρνεις κουράγιο από τις ήττες, εσύ, άνδρας με μεγάλες αντοχές.

Εσύ που έχεις γεμίσει μελανιές και χτυπήματα το κορμί σου αγωνιζόμενος στα πιο απίθανα γήπεδα. Εσύ που δεν έχεις φοιτήσει ποτέ στο σχολείο του «πρωταθλητισμού κορυφής» και μέσα από το ποδόσφαιρο έγινες καλύτερος ως άνθρωπος. Εσύ που αγωνίζεσαι σε ένα πρωτάθλημα που δεν παράγει ποδόσφαιρο και δεν βγάζει αθλητική πρόοδο κάθεσαι και βλέπεις ετοιματζίδικους μισθοφόρους να περνούν. Παρ’ όλα αυτά είσαι εκεί και συμμετέχεις.

Εσύ που αντιμετωπίζεις διαρκώς τον κίνδυνο να βρεθείς αποκλεισμένος σε κάποιο νησί και γίνεσαι έρμαιο στις ορέξεις του καιρού ρισκάροντας να μείνεις μακριά από τις δουλειές, τις υποχρεώσεις και την οικογένειά σου. Εσύ που δεν έπαψες ποτέ να αισθάνεσαι, κατά βάθος, σαν τα σχολιαρόπαιδα στην εκδρομή. Εσύ που ως Κυκλαδίτης ποδοσφαιριστής έχεις την απαίτηση, τουλάχιστον, να σε παίρνουν στα σοβαρά ως φορέας πολιτισμού - από νησί σε νησί - που είσαι.

Κι εσύ παλαίμαχε Κυκλαδίτη ποδοσφαιριστή που με τον καιρό χύνεις και λίγη σάλτσα από πάνω για να εξιστορήσεις τα πιο γοητευτικά παραμύθια των γηπέδων. Σε σένα Άγνωστε Κυκλαδίτη ποδοσφαιριστή που έχεις συνδέσει τις Κυριακάδες μας με τη χαρά, το καλαμπούρι και την πλάκα. Σε σένα Άγνωστε Κυκλαδίτη ποδοσφαιριστή που κρατάς πάντα ενωμένες τις Κυκλάδες μας.

Σε σένα πρέπει αυτή η ωδή!

Υ.Γ.(1): Ύμνος αφιερωμένος σε κάθε άνθρωπο των Κυκλάδων που ασχολείται ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο.

Το παραπάνω άρθρο μας δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ-ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ" 16-17 Απριλίου 2011

Ας διδαχθούμε από τον... Χάτσικο

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΑΔΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

Καλή χρονιά σε όλους. Η ευχή μου; Πέρα από την υγεία που είναι το πολυτιμότερο αγαθό, αλλά και την δουλειά που όλοι την έχουμε ανάγκη, έχω να ευχηθώ και κάτι ακόμη: Να βρούμε όλοι την ανθρωπιά ενός... σκύλου.
Όχι δεν κάνω λάθος σε αυτό που έγραψα και θα το καταλάβετε. Διαβάστε την ιστορία του Χάτσικο και ας κάνουμε όλοι την αυτοκριτική μας. Καλή χρονιά σε όλους παίδες και θυμηθείτε πώς πάνω απ' όλα είμαστε άνθρωποι...

O Χάτσικο (Hachiko), που στα Ιαπωνικά σημαίνει “Πιστός σκύλος”, ήταν ένας σκύλος ράτσας Ακίτα και γεννήθηκε τον Νοέμβριο το 1923, στην πόλη Odate, στην περιφέρεια Akita της Ιαπωνίας. Το 1924 ο ιδιοκτήτης του, καθηγητής Γεωργίας Χιντεσαμπούρο Ουένο (Hidesamburō Ueno), τον πήρε μαζί του στο Τόκυο, όπου ζούσε και εργαζόταν. Κατα τη διάρκεια της ζωής του καθηγητή, κάθε πρωί που έφευγε για το Πανεπιστήμιο, ο σκύλος τον συνόδευε μέχρι την πόρτα. Το βράδυ, ο Χατσίκο πήγαινε και τον περίμενε στον σιδηροδρομικό σταθμό Shibuya.

Όταν ο καθηγητής επέστρεφε με το τρένο απ το Πανεπιστήμιο, τον υποδεχόταν και τον συνόδευε σπίτι. Αυτό γινόταν μέχρι τον Μάϊο του 1925, όταν ο καθηγητής έπαθε εγκεφαλικό καθώς έκανε διάλεξη. Ο σκύλος, τον περίμενε να κατεβεί απ το συγκεκριμένο τρένο όπως πάντα, αλλά ο καθηγητής είχε ήδη αφήσει την τελευταία του πνοή. Μετά απο τον θάνατο του καθηγητή, ο Χατσικο δόθηκε σε άλλα σπίτια, αλλά καθημερινά δραπέτευε επιστρεφοντας στο παλιό του σπίτι. Κάθε βράδυ, την ίδια ώρα που περίμενε τον καθηγητή στον σταθμό, ήτανε εκεί, περιμένοντας να δεί τον φίλο του να κατεβαίνει απο το τρένο για να τον συνοδεύσει σπίτι. Αυτό συνεχίστηκε για τα επόμενα δέκα χρόνια.

Οι τακτικοί του σταθμού οι οποίοι είχανε δεί τον σκύλο να περιμένει τον καθηγητή, πρόσεξαν οτι ακόμα και μετά τον θάνατο του, ήτανε εκεί καθημερινώς την ίδια ώρα. Αυτό τους συγκίνησε και αρκετοί τον φρόντιζαν φέρνοντάς του φαγητό και νερό. Το 1928, ο νέος υπεύθυνος του σταθμού συμπάθησε το σκύλο και του έφτιαξε ακόμη και χώρο σε μια απο τις αποθήκες του σταθμού, ώστε να έχει ένα μέρος να κοιμάται.

Ο σκύλος εμφανιζότανε στην πλατφόρμα του τρένου, μόνο την ώρα που ερχότανε το τρένο του καθηγητή. Τις υπόλοιπες ώρες περιφερόταν στον σταθμό, ξεκουραζόταν στην αποθήκη, ή επέστρεφε στο παλιό του σπίτι που ανήκε πλέον σε άλλον. Ένας απο τους πρωην φοιτητές του καθηγητή, ο οποίος ήταν ειδικός στους σκύλους Ακίτα, ακολούθησε τον Χατσίκο και έμαθε την ιστορία του. Μετά απ' αυτό, ο πρώην φοιτητής κατέγραψε πόσοι καθαρόαιμοι σκύλοι της ράτσας αυτής υπήρχαν στην Ιαπωνία. Εκείνα τα χρόνια ήταν τριάντα στο σύνολο.

Τα επόμενα χρόνια, μέχρι και τον θάνατο του Χάτσικο, συνήθιζε να τον επισκέπτεται και να τον φροντίζει, γράφοντας άρθρα για την αφοσίωση του. Σιγά- σιγά ο κόσμος άρχισε να ενδιαφέρεται και να μαθαίνει περισσότερα για την συγκεκριμένη ράτσα. Το 1932, ένα απο αυτά τα άρθρα δημοσιεύτηκε στην μεγαλύτερη εφημερίδα του Τόκυο και η ιστορία του Χατσίκο έγινε γνωστή σε όλη την χώρα, αγγίζοντας τις καρδιές πολλών ανθρώπων.

Ο Χάτσικο έγινε σύμβολο πίστης, εντυπωσιάζοντας τον κόσμο με την αφοσίωσή του στον νεκρό αφέντη του. Συμβόλιζε το πνεύμα αγάπης και αφοσίωσης που πρέπει να υπάρχει σε κάθε οικογένεια. Γονείς και δασκάλοι χρησιμοποιούσαν την ιστορία του ως παράδειγμα προς μίμηση.

Τον Απρίλιο του 1934, παρουσία του Χάτσικο, έγινε η παρουσίαση του Μπρούτζινου αγάλματός του, στον σταθμό της Shibuya. Το άγαλμα κατα τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο καταστράφηκε. Έτσι το 1948, ζητήθηκε απο τον Τακέσι Άντο (Takeshi Ando), γιό του γλύπτη που έφτιαξε το πρώτο άγαλμα (ο οποίος είχε πια πεθάνει), να το ξαναφτιάξει. Το δεύτερο αυτό αγαλμα, παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 1948 και αποτελεί έκτοτε ένα δημοφιλές σημείο συνάντησης.

Η είσοδος του σταθμού που βρίσκεται κοντά στο άγαλμα, ονομάζεται “Hachikō-guchi”, που σημαίνει Έξοδος του Χατσικο και είναι μία απο τις πέντε εξόδους του σταθμού. Ένα παρόμοιο άγαλμα υπάρχει και στην γενέτειρα του Χάτσικο, την Odate, μπροστά στον σταθμό των τρένων. Το 2004 φτιάχτηκε και ένα τρίτο άγαλμα, πάνω στην βάση του πρώτου αγάλματος που είχε δημιουργηθεί το 1934, και τοποθετήθηκε μπροστά απο Μουσείο Σκύλων Ακίτα στην Odate.

Ο Χατσικο, πέθανε στις 8 Μαρτίου το 1935 και σήμερα βρίσκεται βαλσαμωμένος στο Μουσείο Φυσικών επιστημών στο Τόκυο. Το 1994, το δίκτυο ραδιοφωνικής αναμετάδοσης πολιτισμού (CBN) στην Ιαπωνία ήταν σε θέση να ανακατασκευάσει μια καταγραφή του Χάτσικο που γαυγίζει από ένα παλιο δίσκο και ακολούθησε μια τεράστια διαφημιστική εκστρατεία με αποκορύφωμα το Σάββατο, 28 Μαΐου 1994, πενήντα εννιά έτη μετά από το θάνατό του, εκατομμύρια ραδιοακροατών να συντονιστούν για να ακούσουν το γαύγισμα του Χατσίκο.

Κάθε χρόνο στις 8 Απριλίου, εκατοντάδες κόσμου μαζεύονται για να τιμήσουν την μνήμη και την αφοσίωση του Χατσίκο σε μια σεμνή τελετή που γίνεται στον σιδηροδρομικό σταθμό της Shibuya.

πηγή:  Ο Κυανέρυθρος

Τιμητική εκδήλωση του Μαρπησσαϊκού

Το Σάββατο 24/11 πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση του Μαρπησσαϊκού, στην αίθουσα του Ι.Ν. Ζωοδόχου Πηγής στο Άσπρο Χωριό, όπου βραβεύτηκαν για την προσφορά τους στο Ελληνικό μπάσκετ και τον αθλητισμό οι: Αλιπράντης Νικήτας, Δενδρινός Μάκης και Χριστοδούλου Φάνης.

Ο Μαρπησσαϊκός ευχαριστεί με δελτίο τύπου όλους όσοι παρευρέθηκαν στην εκδήλωση, καθώς και το σύλλογο «Ατλαντίς» και τον κ. Νίκο Τριαντάφυλλο για την άψογη φιλοξενία, όπως και τους ευγενικούς του χορηγούς.

Τέλος, κληρώθηκαν δύο μπάλες δερμάτινες υπογεγραμμένες από τους κ.κ. Ν. Αλιπράντη και Φ. Χριστοδούλου. Οι τυχεροί ήταν ο κ. Κώστας Μπιζάς και η μικρή Ελισάβετ Τριβυζά.

πηγή: fileleutheros

Συγχαρητήρια στο τμήμα μπάσκετ του Μαρπησσαικού για τις σημαντικές υπηρεσίες που παρέχει στην νεολαία του νησιού εδώ και πολλά χρόνια!

"ΕΓΩ, ΚΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΟΥ"

*Ένα πολύ καλό άρθρο που αλιεύσαμε από το διαδίκτυο και βλέπει με άλλο μάτι τη σχέση ενός προπονητή με τη θρησκεία.

Ο Άγγελος Αναστασιάδης είναι προπονητής ποδοσφαίρου. Πιο νέος, αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ και στον Παναθηναικό. Ως προπονητής έχει καθήσει στον πάγκο πολλών ομάδων. Είναι άνθρωπος διαφορετικός από εκείνους που συνηθίσαμε να βλέπουμε στο πόστο αυτό. Εχει, ας το πω απλά, έναν δικό του τρόπο. Θεωρείται, και είναι, επιτυχημένος. Το πάθος του είναι να προπονεί νέα παιδιά. Δεν του αρέσουν οι λεγόμενες φίρμες.

Αυτες τις μέρες, το όνομά του συζητήθηκε ως πιθανός αντικαταστάτης του Βαγγέλη Βλάχου στην ΑΕΚ, ο οποίος δεν κρίθηκε ικανός (από ποιούς άραγε;) να συνεχίσει. Ο Αγγελος Αναστασιάδης ευχαρίστησε τους ανθρώπους της ΑΕΚ για την πρόσταση, είπε ότι τον ενδιαφέρει "αυτή η πρόκληση", ζήτησε μόνο δύο πράγματα (να πληρώνονται οι ποδοσφαιριστές στην ώρα τους, και να μην ανακατεύεται κανείς στα πόδια του), και κατέληξε λέγοντας "θα πάω να ρωτήσω τον Πνευματικό μου. Εάν μου δώσει την άδεια, θα έρθω ευχαρίστως. Εάν όχι, θα απορρίψω την τιμητική σας πρόταση".

Τόσο απλά. Τόσο ωραία.

Μόνο που, στην μολυσμένη και κυνική εποχή μας, αυτα τα καθαρά και σταράτα λόγια παρεξηγούνται. Πιθανώς, να οδηγούν καί κάποιυς στο συμπέρασμα ότι ο Αναστασιάδης είναι κουζολός, ή βαρεμένεος, ή ό,τι άλλο παρόμοιο.

Βλέπετε, είναι πιο φυσιολογικό, για αυτήν την κοινωνία, για αυτούς τους στυγνούς επαγγελματικούς χώρους, ο Αναστασιάδης να τους παζάρευε άγρια για τον μισθό του (ενω αυτός, ούτε κάν το συζήτησε αυτό με τους ανθρώπους της ΑΕΚ, "δώστε μου ό,τι μπορείτε", τους είπε), νά έθετε όρους και ρήτρες, να απαιτούσε να του φέρουν και 2-3 παίκτες μεγαλύτερης αξίας ώστε να έχει ο ίδιος καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας, κλπ, κλπ., παρά να κάνει αυτό που έκανε. Μεγαλώσαμε, ως γνωστόν, μέσα σε ένα σάπιο, όπως αποδεικνύεται τώρα, σύστημα, που όσο περισσότερα τους ζητάς, τόσο περισσότερο σε εκτιμά.

Όχι. Ο Αναστασιάδης, την επόμενη μέρα, όπως υποσχέθηκε, πήρε τηλέφωνο και έδωσε την απάντησή του. Και αυτή, ειλικρινής, ευγενική, και καθαρή:

"Με συγχωρείτε πολύ. Με τίμησε η πρότασή σας, αλλά για λόγους που ήδη σας εξήγησα, δεν μπορώ να έρθω. Δεν πήρα άδεια από τον Πνευματικό μου".

Αυτό, στη γλώσσα όσων έχουν την δύναμη να ακολουθούν αυτόν τον δρόμο (εγώ δεν την έχω, λέω πως προσπαθώ, αλλά ούτε αυτό δεν κάνω), λέγεται "υπακοή". Και "υπακοή" σημαίνει, πολύ απλά, να μην βάζεις το δικό σου θέλημα πάνω από το θέλημα του Θεού. Ξέρω τι θα πείτε τώρα. "Ο Θεός αποφάσισε να μην πάει ο Αναστασιάδης στην ΑΕΚ;". Δεν έχω απάντηση εδώ. Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν πολλοί φωτισμένοι άνθρωποι που μπορούν να πουν - ας τους εναζητήσει όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά, και όχι εξυπνακίστικα.

Όμως, προτιμώ χίλιες αφορές μια τέτοια "υπακοή", που σε κάνει πιο ταπεινό, ίσως και πιο φτωχό σε υλικά αγαθά (υπενθυμίζω, ο Αγγελος Αναστασιάδης είναι άνεργος, και δεν έχει βγάλει περιουσίες από το ποδόσφαιρο - αντίθετα, γνωρίζω ότι όσα έχει βγάλει, τα έχει μοιράσει σε άλλους που έχουν μεγαλύτερη από αυτόν ανάγκη), παρά την "υπακοή" σε ένα σύστημα αρχών που επιβραβεύει τον ισχυρό, που αφήνει αχαλίνωτο τον ανυπάκουο, που ενθαρρύνει τον ανταγωνισμό, και που σε τελική ανάλυση (στο όνομα, τάχα, της λογικής "να εξασφαλίσω το μέλλον το δικό μου, και της οικογένειάς μου"), έχει κάνει τους ανθρώπους απόκοσμους, επιφανειακούς, οικονομικά εξασφαλισμένους αλλά και καθημερινώς υποψηφίους εμφράγματος ή εγκεφαλικού.

Εγώ, ως ΑΕΚτζής ως το κόκκαλο, που λέμε, στενοχωρέθηκα πολύ που ο Αναστασιάδης δεν ηρθε στην ομάδα μου. Εκτός του ότι θα κέρδιζε τα νέα παιδιά που αποτελούν το υλικό, όπως λέμε, της ομάδας, πιστεύω πως θα προσπαθούσε να περάσει στην ΑΕΚ και μια φιλοσοφία ήθους, που της λείπει πολύ, ιδίως στην εξέδρα. Ο Αναστασιάδης είναι παθιασμένος με το ποδόσφαιρο, αλλά όχι φανατισμένος. Απεχθάνεται τις κερκιδικές ύβρεις. Άμα ακούτει τους οπαδούς όποιας ομάδος να βρίζουν τις μανάδες εκείνων της άλλης, γίνεται έξαλλος.

Αλλά, είπαμε. Έτσι αποφάσισε, μαζί με τον Πνευματικό του, έτσι πρέπει να γίνει.

Λοιπόν. Στον ραδιοφωνικό σταθμό Σεντρα 103.3, ο Αγγελος Αναστασιάδης μίλησε για τον ρόλο του Πνευματικού του και για τον τρόπο που παίρνει την "εντολή" για άθε βήμα στη καριέρα του. Και ιδού τι είπε:


«Όπως κάποιοι απορούν με μένα, έτσι απορώ κι εγώ πώς μπορεί κάποιος να πιάσει δουλειά χωρίς να ρωτήσει τον Πνευματικό του. Αν έχεις βαφτιστεί, είσαι Χριστιανός, δεν γίνεται να μην το κάνεις… Εγώ δεν πρόκειται να λοιδορήσω αυτούς που δεν το κάνουν, ενώ αυτοί εμένα με λοιδορούν… Απλά, δεν ασχολούμαι μαζί τους… Είναι δύσκολο, σε μια εποχή φρίκης όπου έχουν χαθεί οι ηθικές αξίες και ο `μάγκας' είναι το λαμόγιο, αυτός που κλέβει περισσότερα, να αντιληφθεί κάποιος αυτό που λέω…

Είναι δύσκολο σ αυτή την εποχή να αντιληφθεί πως υπάρχει, το `άλλο', το καλύτερο, το διαφορετικό. Αυτή τη διαδικασία την ακολουθώ από το 1987. Μ' αυτούς που κοροιδεύουν δεν έχω τίποτα κι εγώ λοιδορούσα πριν από το `΄87. Πλέον, κάθε φορά που πάω στην εκκλησία ανάβω ένα κεράκι υπέρ των μισούντων».

Αν δεν έχεις συνηθίσει να λειτουργείς έτσι, δεν μπορείς να καταλάβεις και τη διαφορά… Εγώ την ξέρω… Ημουν σε χειρότερη θέση πριν από το '87 και γι αυτό σαν ποδοσφαιριστής δεν έδωσα τίποτα σε σχέση μ' όσα μπορούσα. Συνέβησαν πολλά πράγματα στη ζωή μου, αλλά δεν θέλω αν αναφερθώ σ αυτά γιατί θα βγουν οι γνωστοί και θα κοροϊδεύουν. Είναι σαφές πως δεν θα πω το όνομα του Πνευματικού, άλλωστε δεν έχει καμία σημασία. Μπορεί να είναι ο παπάς της γειτονιάς, ο ιερέας της διπλανής εκκλησίας».

Για το ποια διαδικασία ακολουθείται: «Πρώτα ξεκινάμε με την ανθρώπινη πλευρά. Συζητώ με την ομάδα που εκφράζει ενδιαφέρον, τα βρίσκουμε ή όχι και μετά προχωράμε. Με πήραν από την Ξάνθη για παράδειγμα, ζήτησα κάποια πράγματα, μου είπαν κάποια άλλα, τους απάντησα `ευχαριστώ, δεν γίνεται'. Ας είναι ευλογημένο… Πρώτα λοιπόν συζητώ με το ανθρώπινο κριτήριο που πάντα είναι αλάνθαστο. Το πώς θα λειτουργήσω, πώς θα είμαι στα αποδυτήρια, δεν θα το συζητήσω με τον Πνευματικό μου. Το ίδιο έκανα στον Παναθηναϊκό, τον ΠΑΟΚ, παντού… Αφού λοιπόν, συζητώ το ανθρώπινο κομμάτι, μετά πρέπει να πάρω εντολή… Μιλάω με τους ανθρώπους και πάντα ζητάω 24ωρη προθεσμία για να δώσω την τελική απάντηση. Κάποιοι το καταλαβαίνουν, κάποιοι άλλοι με λοιδορούν, όταν απαντώ αρνητικά, αλλά δεν με ενδιαφέρει. Ωστόσο, η απάντηση δεν είναι δική μου…»

Για το αν ο Πνευματικός του δίνει εξήγηση σε κάθε «εντολή»: «Ναι, αλλά δεν μπορεί αυτή να βγαίνει στον αέρα. Μπορεί να θίξει ανθρώπους, κάποιους να τους ενοχλήσει. Αν το κάνω, μετά θα βγουν και θα λένε χειρότερα».

Χρήστος Μιχαϊλίδης
πηγή:  filoftero

Γήπεδο Αγ. Αρσενίου Νάξου. Η ντροπή των Κυκλάδων

Πέρσι η σελίδα μας είχε κάνει θέμα για την κατάσταση που βρισκόταν το γήπεδο του Αγίου Αρσενίου στη Νάξο, μετά από τον αγώνα κυπέλλου, Αναγέννησης Νάξου - Αθλητικού Ομίλου Πάρου.

Η είδηση για την τραγικότητα και την ακαταλληλότητα του γηπέδου της Νάξου πήρε μεγάλη έκταση και το θέμα το δημοσοιοποίησαν και ΜΜΕ του γειτονικού μας νησιού, προς τιμή τους.

Στη Γενική Συνέλευση της ΕΠΣ Κυκλάδων στις αρχές του καλοκαιριού, το πρόβλημα το ανέδειξαν οι παράγοντες του ΑΟΠ οι οποίοι βρήκαν συμπαραστάτες σχεδόν όλους όσοι εμπλέκονται με το ποδόσφαιρο στα νησιά μας.

Τότε, έδειξαν ενδιαφέρον για το θέμα και τα μέλη του ΔΣ της ΕΠΣΚ και διαβεβαίωσαν όλους ότι ο πρόβλημα σύντομα θα λυθεί.

Στις 6 Σεπτεμβρίου η ΕΠΣ Κυκλάδων δημοσιοποίησε επιστολή (ΔΕΣ ΕΔΩ) που έστειλε στο Δήμο Νάξου και με την οποία «απειλούσε» ότι αν δεν λυθούν τα προβλήματα οι Ναξιώτικες ομάδες θα αγωνίζονταν ως γηπεδούχες σε άλλα νησιά. Η επιστολή προκάλεσε έκπληξη στους φιλάθλους των Κυκλάδων, αλλά παρόλα αυτά θεωρήθηκε ένα σωστό βήμα.

Με μεγάλη τους έκπληξη τα μέλη της αποστολής του ΑΟΠ που πήγαν για αγώνα του πρωταθλήματος παίδων, με τον ΠΑΣ Νάξου, το Σάββατο 30/9 στο γήπεδο του Αγίου Αρσενίου, είδαν ότι ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ στον αθλητικό χώρο «ντροπή» των Κυκλάδων.

Στα αποδυτήρια η οσμή από βρωμιές κάθε είδους ήταν έντονη, ενώ ο χώρος δεν πληρούσε κανέναν κανόνα υγιεινής. Έτσι οι παράγοντες του ΑΟΠ, έδωσαν εντολή στους μικρούς ποδοσφαιριστές, να αλλάξουν στους πέριξ εξωτερικούς χώρους.

Σημειώνουμε ότι τόσο στον περσινό αγώνα, όσο και στο φετινό, διαιτητής ήταν ο κ. Βαν Άακεν, όπως σχεδόν σε όλους τους αγώνες που διεξάγονται στη Νάξο.

Επειδή, ο συγκεκριμένος διαιτητής επί ένα χρόνο που διαιτητεύει σχεδόν όλους τους αγώνες στο συγκεκριμένο γήπεδο, δεν έχει γράψει το παραμικρό για την κατάσταση που επικρατεί στο εν λόγω γήπεδο, πιστεύουμε ότι αυτή τη φορά κάτι είδε και θα το παραπέμψει στα αρμόδια όργανα της ΕΠΣΚ.

Επίσης, πιστεύουμε ότι η ΕΠΣΚ έλαβε παραπλανητική απάντηση από το δήμο Νάξου και απέσυρε σιωπηλά τις αιτιάσεις της, για τη χρησιμοποίηση του συγκεκριμένου γηπέδου.

Σε κάθε περίπτωση, το γήπεδο του Αγίου Αρσενίου υπό το καθεστώς που λειτουργεί είναι ακατάλληλο και η ΕΠΣ Κυκλάδων πρέπει να δώσει - πρωτίστως - μία πιστική απάντηση στους φιλάθλους των Κυκλάδων, για τα όσα συμβαίνουν σ' αυτό το γήπεδο και να λάβει καίρια μέτρα, προτού υπάρξουν τα χειρότερα.
πηγή: fileleutheros

* Το μόνο που έχω να προσθέσω πως είναι μεγάλη ντροπή και αηδία για όσους Ναξιώτες υποτίθεται ότι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο(παράγοντες, προπονητές, γονείς) και δεν έχουν αντιδράσει τόσο καιρό. Πρωτίστως αυτοί έπρεπε να είχαν αναπαράγει το θέμα του γηπέδου και να είχαν ξεσηκωθεί -μιας και προπονούνται και αγωνίζονται μικρά παιδιά εκεί- και όχι άνθρωποι από άλλα νησιά που απλά το επισκέπτονται για μια, το πολύ δυο φορές το χρόνο. Όσο για τον κ.Σιγάλα, πρόεδρο της Ε.Π.Σ.Κυκλάδων, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να αυξάνεται ο αριθμός των ομάδων που συμμετέχουν στα πρωταθλήματά του. Σε τι γήπεδα, όμως, θα διεξάγονται τα παιχνίδια διόλου τον ενδιαφέρει και τρανό παράδειγμα αποτελεί η κατάσταση του γηπέδου της ίδιας της Ε.Π.Σ.Κ. Εδώ δεν ενδιαφέρεστε για το δικό σας "σπίτι", θα ενδιαφερθείτε για των "άλλων";

Καλό ταξίδι ΓΙΓΑΝΤΑ Μάρκο...

Έφυγε πριν λίγες ώρες από κοντά μας ο Μάρκος Ξενάριος καθώς δεν μπόρεσε να βγει νικητής από την μάχη που έδινε με τον καρκίνο…Μια δυσβάσταχτη απώλεια για τους οικείους του, για το χωριό του τα Μάρμαρα αλλά και για όλους όσους τον ήξεραν προσωπικά. Ο Μάρκος, άνθρωπος με τεράστια ψυχή, ήταν κομμάτι της ιστορίας του ποδοσφαιρικού συλλόγου Αστέρα Μαρμάρων και ο Αστέρας ήταν ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του καθώς αγωνιζόταν στην ομάδα από μικρό παιδί.
Αύριο το απόγευμα τα Μάρμαρα θα αποχαιρετίσουν ένα από τα πιο αγαπημένα τους παιδιά...

..."Πάλεψες μα δεν μπόρεσες
τον χάρο ν' αφοπλίσεις
και αφού δεν τα κατάφερες
είπες να μας αφήσεις"...

Paros Youth Night: Όταν οι νέοι μας θέλουν και μπορούν!

Την Κυριακή 29 Ιουλίου από τις 20.30 έως αργά το βράδυ, νεαροί καλλιτέχνες της Πάρου με μουσικά σχήματα, ROCK, Ελληνικό έντεχνο, Eighties, Hip Hop, και η ομάδα χορού Hip Hop του Central School Of Ballet,δίνουν συναυλία στο γήπεδο του Δημοτικού Σχολείου Αρχιλόχου Μάρπησσας (έναντι του Camping).
Τιμή εισόδου 5 ευρώ (με μια μπύρα δωρεάν).
Στο χώρο θα πωλούνται αναψυκτικά, σουβλάκια και μπύρες, όλα με 1 ευρώ.
Χώρος parking
Λεωφορείο ΚΤΕΛ για την αναχώρηση.
Διοργάνωση: Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων
του Γυμνασίου Αρχιλόχου και του Δημοτικού σχολείου Αρχιλόχου Μάρπησσας

9ο Ευγένιος Gerrard’s Soccer Camp με άρωμα...Παριανό!

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το 9^ο Ευγένιος Gerrard’s Soccer Camp που διοργανώθηκε στα γήπεδα Fous de foot στη Βάρη Αττικής. Συμμετείχαν περίπου 100 παιδιά από όλη την Ελλάδα τα οποία επί πέντε ημέρες προπονούνταν υπό το βλέμμα καταξιωμένων προπονητών όπως οι: Τόνι Σαβέφσκι, Κώστας Ταράσης, Βαγγέλης Σάμιος, Μιχάλης Τσιάνος, Μανόλης Παπαδάκης, Χριστόφορος Κόλα, Δήμος Ρόκας, Γιώργος Θωμάκος, Νίκι Παπαβασιλείου, Βαγγέλης Λάππας και Δημήτρης Μούτας. Ο καταξιωμένος τεχνικός Ευγένιος Γκέραρντ ήταν παρών καθ’ όλη τη διάρκεια του τουρνουά και επέδειξε ιδιαίτερη ευαισθησία για τους λιλιπούτειους άσους. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε αυτό το camp πήραν μέρος και τέσσερα παιδιά από την Ακαδημία Ποδοσφαίρου του Νηρέα (Μπάλιος Β., Μπάλιος Θ., Γκέτσι Γ., Καραχάλιος Δ.) καθώς και ένα παιδί από την Αλυκή (Μάρκου Ρ., ο οποίος προπονούταν φέτος για ένα διάστημα στον Νηρέα) με τη συνοδεία του προπονητή των ακαδημιών  Νηρέα, ο οποίος και συμμετείχε ενεργά στις προπονήσεις των παιδιών. Μικροί και μεγάλοι αποκόμισαν χρήσιμες εμπειρίες, κράτησαν πολλές όμορφες εικόνες και μυήθηκαν πράγματα του ποδοσφαίρου καθώς και το νόημα που πρέπει πραγματικά να περνάει στις μικρές ηλικίες: ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ! 

ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΝΗΡΕΑ

Η παράδοση μας εμπνέει, η δημιουργικότητα μας ενεργοποιεί..."Αναλαμβάνεις τα σημαιάκια, εγώ το κρασί, ο Κώστας και ο Δημήτρης τα σουβλάκια και οι γυναίκες τα ρεβύθια..." Μετά, τα φώτα θα ανάψουν και το σκηνικό θα αποκαλυφθεί. Οι παρέες, οι μουσικοί, οι χορευτές, οι πανηγυριστές όλοι μαζί θα στήσουμε γιορτή. Αυτό το καλοκαίρι, όπως συνηθίσαμε τελευταία, θα ανταμώσουμε ξανά στο πανηγύρι του "Νηρέα". Στις 14 Ιουλίου φιλοξενώντας τον Νίκο Οικονομίδη και την Κυριακή Σπανού. Θα γλεντήσουμε με τους φίλους μας. Θα απολαύσουμε στιγμές συγκινητικές, μπορεί σουρεαλιστικές, καθώς ντόπιοι και ξένοι θα αγκαλιάζονται σε χορούς κυκλωτικούς, ξορκίζοντας την καθημερινότητα.

Ελάτε να διασκεδάσουμε φέτος στο πανηγύρι μας όπως παλιά, διαφορετικά, με έναν τρόπο ξεχασμένο ίσως από τους περισσότερους. Ελάτε να τραγουδήσουμε , να χορέψουμε. Και να θυμιθούμε κάτι από το μεγαλείο της κοινότητας, να αισθανθούμε κάτι από τον παλμό της συνοχής της

Το Σάββατο 14 Ιουλίου 2012. Στο σχολικό κήπο στην Νάουσα. Στις 21.00

Το Sportsfan στα περίπτερα!

Ενα νέο εβδομαδιαίο αθλητικό περιοδικό, θα βρίσκεται στα περίπτερα όλης της χώρας από αυτό το Σάββατο 16 Ιουνίου και κάθε Σάββατο.

Το Sportsfan, φιλοδοξεί να καλύψει το κενό που υπάρχει στον έντυπο αθλητικό τύπο, ξεφεύγοντας από τα στενά όρια της επικαιρότητας και φιλοξενώντας στις 84 σελίδες του αναλύσεις, συνεντεύξεις και πλούσιο φωτογραφικό υλικό από όλα τα σπορ, διαδεδομένα και μη και φυσικά από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Ολα αυτά, σε μια πολυτελή έκδοση με τιμή μόλις 1,5 ευρώ!
Το έμπειρο δημοσιογραφικό του προσωπικό προσπαθεί να δώσει τα πράγματα μέσα από μια διαφορετική ματιά και μακριά από... πάθη. Πέρα από τους προβεβλημένους αστέρες, υπάρχει μέριμνα για τις αθλητικές ελπίδες του “αύριο”, ειδική ενότητα για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό και φυσικά ειδική ενότητα για το στοίχημα.
Η δημοσιογραφική ομάδα του Sportsfan αποτελείται από τους Γιώργο Μανετάκη, Μενέλαο Σεβαστιάδη, Γιάννη Ψαράκη, Ηλία Ματζαβά, Πέτρο Περίχαρο, Σταμάτη Γαρρή, Βαγγέλη Αρναούτογλου, Γιάννη Λαμπίρη, Βασίλη Βλαχόπουλο, Νίκο Μποζιονέλο και τον Παριανό Θάνο Σαρρή. Στο πρώτο τεύχος φιλοξενείται και ο Ναυτικός Όμιλος Πάρου σε ένα μικρό άρθρο.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ...

...σε όλους εσάς τους μαθητές που ξεκίνησατε τις εξετάσεις! Μακάρι οι κόποι μιας ολόκληρης χρονιάς να αποδώσουν καρπούς επάνω στα γραπτά σας!

Το πινγκ–πονγκ ενάντια στην οικονομική και πολιτική κρίση

Αυτή την εποχή με τα τόσα προβλήματα της οικονομίας και τελευταία, με το πολιτικό αδιέξοδο μετά τις εκλογές, νομίζω ότι έχουμε ανάγκη εκτόνωσης και γιατί όχι και αποτοξίνωσης. Οι δυσάρεστες ειδήσεις που μας κατακλύζουν κάθε στιγμή ενεργούν σαν τοξικά δηλητήρια στο ταλαιπωρημένο σώμα μας και στο βασανισμένο μας μυαλό.

Στον Πολιτιστικό Σύλλογο Αγκαιριάς ανακαλύψαμε ένα τρόπο για να μας απομακρύνει από την ζοφερή πραγματικότητα, παίζοντας τι άλλο; ΠΙΝΓΚ - ΠΟΝΓΚ. Πριν από δώδεκα χρόνια ξεκίνησε μια προσπάθεια για την εισαγωγή του αθλήματος στο σύλλογο. Από τότε, από το πράσινο τραπέζι του πινγκ - πονγκ πέρασαν δεκάδες παιδιά του Δημοτικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου που σήμερα είναι φοιτητές, οικογενειάρχες, επαγγελματίες που δεν ξεχνούν τις όμορφες στιγμές που πέρασαν σε ένα φιλικό και ευχάριστο περιβάλλον. Αλλά δεν ήταν μόνο τα παιδιά που γέμιζαν την αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου κάθε Σάββατο 6 με 9, ήταν και νέοι, νέες, μεγάλοι, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα, με τη διαφορά ότι αυτή τη στιγμή οι μεγάλοι και οι βετεράνοι του πινγκ - πονγκ μαζεύονται τις Παρασκευές 7 με 9 το απόγευμα. Και έτσι, δημιουργήθηκαν δυο ομάδες αυτού του υπέροχου αθλήματος: των «παιδιών» και των «βετεράνων». Πριν δυο μήνες έγινε και η πρώτη αναμέτρηση μεταξύ των δυο ομάδων σε ένα ανεπανάληπτο τουρνουά.

Το πινγκ - πονγκ, για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι από τα ευγενέστερα αθλήματα που προάγει όχι μόνο τον αθλητισμό και την άμιλλα, αλλά και την φιλία, την ευγένεια, την επικοινωνία, τη χαλάρωση, τη γέφυρα μεταξύ των γενεών. Σε αντίθεση με τα άλλα αθλήματα, μπορεί κανείς να ασχοληθεί με το πινγκ – πονγκ σε κλειστό και ανοιχτό χώρο, στο σπίτι, στο σύλλογο, παντού και

παίζεται από άτομα όλων των ηλικιών, από 12 ετών μέχρι 70 και παραπάνω. Το ευχάριστο με την δραστηριότητα αυτή είναι ότι σε όλο το νησί άρχισε να αναπτύσσεται ένα ενδιαφέρον για το άθλημα. Οι σύλλογοι ψάχνουν χώρους για τα πράσινα τραπέζια και πολλοί γονείς σχεδιάζουν να αξιοποιήσουν τα υπόγεια τους ή άλλους χώρους για να ασχολείται όλη η οικογένεια με αυτό το σπορ. Η ΚΔΕΠΑΠ που στηρίζει και ενισχύει παρόμοιες δραστηριότητες,  έβαλε στο χειμερινό πρόγραμμα της την οργάνωση αγώνων πινγκ-πονγκ μεταξύ ομάδων από τα διάφορα χωριά. Πολλοί συμπολίτες διερωτώνται πώς είναι δυνατόν μικροί και μεγάλοι να μαζεύονται με τόσο ενθουσιασμό στο χώρο του Πολιτιστικού Συλλόγου επί δώδεκα συναπτά έτη για να παίξουν μπροστά σε ένα πράσινο τραπέζι με μια ρακέτα και ένα λευκό μπαλάκι.

Δεν είναι μυστικό ότι αυτό που συμβαίνει κάθε Σάββατο με τα παιδιά και κάθε Παρασκευή με τους βετεράνους, είναι η φιλική, η ευχάριστη και πολιτισμένη ατμόσφαιρα που υπάρχει. Σε αυτό το χώρο, κυρίως τα παιδιά, νιώθουν τη φροντίδα, την ασφάλεια και την αγάπη που τα περιβάλλει. Το πινγκ - πονγκ έχει ταυτιστεί με τη διασκέδαση και τη συνάντηση με αγαπημένους φίλους. Τα παιδιά αλλά και οι μεγάλοι αισθάνονται πολύ άνετα σε ένα χώρο που τον θεωρούν δικό τους. Μιλούν, συζητούν, γελούν ενώ παίζουν ή όταν παρακολουθούν τους άλλους να παίζουν. Στο χώρο του συλλόγου υπάρχουν άγραφοι κανόνες καλής συμπεριφοράς. Κανείς δεν χρησιμοποιεί απρεπείς εκφράσεις, ούτε χειρονομίες. Μεταξύ των παικτών υπάρχει σεβασμός, κατανόηση και αλληλεγγύη. Οι παίκτες έχουν φθάσει στο σημείο να στενοχωρούνται, όταν χάνει ένας αντίπαλος και του υποδεικνύουν τα λάθη του για να βελτιώσει την επίδοση του. Στα δώδεκα χρόνια που ασχολείται ο σύλλογος με το άθλημα δεν σημειώθηκε ποτέ καμία παρεξήγηση ή διαπληκτισμός άλλα ούτε και τραυματισμός. Είναι η φύση του ευγενούς αυτού αθλήματος που δεν προκαλεί τέτοιες συμπεριφορές και ατυχήματα.

Όσοι περιμένουν τη σειρά τους στο πινγκ - πονγκ μπορούν να παίξουν ποδοσφαιράκι ή να συμμετάσχουν σε ομαδικά επιτραπέζια παιγνίδια. Τα Σάββατα λειτουργεί δανειστική βιβλιοθήκη και

κυλικείο για ένα τοστ, νερό ή χυμό. Γαριδάκια, τσιπς και ψευτοαναψυκτικά με αλκοόλ δεν έχουν θέση. Το καλοκαίρι με τις εξετάσεις και τα μπάνια το πινγκ - πονγκ πάει διακοπές, για να ξανανοίξει μαζί με τα σχολεία και να υποδεχθεί τα νέα παιδιά και να καλωσορίσει τους παλιούς φίλους. Δικαιολογημένα λοιπόν το πινγκ - πονγκ βοηθάει στη σωματική και την πνευματική ευεξία και διώχνει, έστω και για λίγες ώρες, τις τοξίνες της οικονομικής και πολιτικής κρίσης. Πάνω από όλα όμως προσφέρει μια ευχάριστη, ασφαλή και χρήσιμη απασχόληση αλλά και ανέξοδη διασκέδαση, ακριβώς ό,τι χρειαζόμαστε αυτή την εποχή.

*Το παραπάνω άρθρο είναι του Δημήτρη Καλανδράνη και το αλιεύσαμε από την εφημερίδα "Τα Νέα Πάρου-Αντιπάρου" 19-5-2012

In memoriam

Μεγάλη ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ αποκλειστικότητα!

Πρώτοι εμείς εδώ δημοσιεύουμε το πρώτο υπερηχογράφημα του Μέσι που ανακυρήχτηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά νικητής της Χρυσής Μπάλας. Η φώτο που έχουμε στα χέρια μας αναμένεται να κάνει το γύρο του κόσμου: Κυρίες και κύριοι ο Λιονέλ Άντρες Μέσι σε ηλικία 5.5 μηνών!

Πότε μας προστατεύσατε κ. Σιγάλα;

Με αφορμή την επανεκλογή του-επί 24 χρόνια-προέδρου της Ε.Π.Σ.Κυκλάδων αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο από μέλος της διοίκησης του Α.Ο.Πάρου με κάποιες ερωτήσεις-επισημάνσεις στο πρόσωπο του κ.Σιγάλα. Ο τίτλος είναι πολύ εύστοχος και μπορεί κάλλιστα να τον ασπαστούν πολλά σωματεία για όσα έχουν υποστεί κατά καιρούς φτάνοντας σε σημείο να νιώθουν ότι δεν υπάρχει κάποιος να τα προστατεύσει.

"Σήμερα, 17/12/2001, είναι μία από τις πλέον κρίσιμες μέρες για το μέλλον του Κυκλαδικού ποδοσφαίρου.

Οι σημερινές εκλογές είναι η απαρχή δύο δρόμων μέσα στο οικονομικό μνημόνιο που δυστυχώς έχει πλήξει την ευγενέστερη απασχόληση των θιασωτών του αθλητισμού. Το οικονομικό μνημόνιο έχει πλήξει περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, που δεν έχει κανένα έσοδο.

Το να ασχολείσαι με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό των Κυκλάδων και ιδιαιτέρως με το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου των νησιών μας είναι σήμερα, τουλάχιστον παλαβομάρα. Τρέχεις δεξιά και αριστερά προκειμένου να εξασφαλίσεις κανένα ευρώ παραπάνω και να πάει η ομάδα του χωριού σου, της περιοχής σου, του νησιού σου, σε διπλανό νησί και να αγωνιστεί. Γίνεσαι ρεζίλι, «μασάς», δεν μιλάς, λες «καλημέρα» ακόμα και σ' αυτούς που δεν γουστάρεις, για να πάρεις καμία συνδρομή ή κανένα ευρουλάκι. Γίνεσαι ζητιάνος για αυτό που πιστεύεις για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό.

Η κορυφή της πυραμίδας του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου στις Κυκλάδες λέγεται ΕΠΣΚ. Πρόεδρος της είναι ο κ. Σιγάλας. Δεν γνωρίζω κατά πόσο είναι κακός ως παράγοντας. Δεν το πιστεύω άλλωστε. Έχω την εντύπωση ότι αγαπάει το ποδόσφαιρο και κάπως έτσι πρέπει να είναι η πραγματικότητα. Ισχυρίζομαι όμως μετά επιτάσεως ότι πρέπει να δώσει τη θέση του σε κάποιον άλλο στην ηγεσία της ΕΠΣΚ.

«Γιατί» θα με ρωτήσετε. Θα σας πω λοιπόν ένα απλό και μικρό περιστατικό, που όμως εκείνος θα έπρεπε ως πρόεδρος να έχει βρει τη λύση.

Ο μικρός, αλλά τίμιος ΑΟΠ, που δουλεύει και προσπαθεί για τα τμήματα υποδομής και μετέχει σε όλα τα επίσημα πρωταθλήματα της ΕΠΣΚ, αγωνίστηκε την περασμένη Κυριακή με τον Πανθηραϊκό. Ο μικρός, αλλά τίμιος ΑΟΠ προσβλήθηκε από τον διαιτητή του αγώνα κ. Σουλτάνη, που συνεχώς από την ώρα που ήρθε στο γήπεδο απαιτούσε να πληρωθεί το διαιτητικό τρίο.

Ο σεμνός, μικρός, αλλά τίμιος ΑΟΠ, δεν έχει «φάει» ποτέ, ούτε ένα ευρώ από υποχρέωση σε τρίτο. Πληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας, όχι γιατί μας τρέχουν τα λεφτά από τα μπατζάκια μας, αλλά γιατί έχουμε μάθει ότι όλα τα ΔΣ του ΑΟΠ ήταν τίμια και πλήρωναν πάντα τις υποχρεώσεις του. Πληρώνουμε γιατί έτσι πρέπει, και γιατί απλώνουμε τα πόδια μας, μέχρι εκεί που μας παίρνει το σεντόνι μας.

Για να επανέλθω στην υπόθεση του αγώνα με τον Πανθηραϊκό, ο ΑΟΠ πλήρωσε το διαιτητικό τρίο από Σύρο 400 ευρώ. Για εμάς είναι πολλά λεφτά. Δεν ξέρω αν για άλλες ομάδες είναι μικρό ποσό, αλλά για τον μικρό, αλλά τίμιο ΑΟ Πάρου είναι πολλά λεφτά. Μεταξύ άλλων στο «τιμολόγιο» της διαιτησίας προλαμβανόντουσαν και 60 ευρώ δωμάτιο ξενοδοχείου. Με το χέρι στην καρδιά σας λέω, ότι αξιοπρεπέστατα, κεντρικότατα και καθαρότατα με όλες τις ανέσεις και κομφόρ δωμάτια στην Παροικιά αυτή την εποχή, δεν στοιχίζουν πάνω από 20-25 ευρώ. Να το πω πιο απλά. Δεν υπάρχει αυτή την εποχή ξενοδοχείο στην Παροικιά με κόστος διαμονής 60 ευρώ. Εμείς όμως πληρώσαμε 60 ευρώ ξενοδοχείο...

Μεταξύ των άλλων, πληρώσαμε στο «τιμολόγιο» της διαιτησίας και εισιτήριο βοηθού διαιτητή, από Πειραιά προς Πάρο! Αν δεν κάνω λάθος, οι διαιτητές των παιχνιδιών στις Κυκλάδες είναι από την  τοπική Ένωση. Όπως μου εξήγησαν ο βοηθός διαιτητή διαμένει στην Αθήνα (νομίζω για σπουδές - δεν παίζει ρόλο). Δηλαδή, αν ο βοηθός διαιτητή διέμενε στην Αλεξανδρούπολη ο μικρός, πλην τίμιος ΑΟΠ, έπρεπε να του πληρώσει το εισιτήριο για να έρθει από την Ανατολική Μακεδονία;

Όταν λοιπόν, για πολύ - πολύ απλά πράγματα, η ΕΠΣΚ δεν κοιτάζει να διαφυλάξει τα σωματεία των νησιών μας, εγώ δεν έχω κάθε δίκιο να πω «στο καλό κ. Σιγάλα».

 Δημ.Μ.Μπελέγρης

Υ.Γ. Θα μπορούσα να γράψω σελίδες επί σελίδων για την αδιαφορία της ΕΠΣΚ σε παρόμοια θέματα και για τις δημόσιες σχέσεις της με την Ένωση διαιτητών Κυκλάδων. Ειλικρινά βαριέμαι. Όπως βαριέμαι να απαντήσω στα τόσα «εγώ» του κ. Σιγάλα που έγραψε σε μία προσωπική του ανακοίνωση για να προβάλλει την εκ νέου υποψηφιότητά του.

Υ.Γ. 2: Ο μικρός, αλλά τίμιος ΑΟΠ έχει δύο μέλη του - υποψήφιους - στο ψηφοδέλτιο του κ. Καφτηράνη. Τον κ. Η. Κουντρομιχάλη (πρ. πρόεδρο της ομάδας μας), και την κ. Μ. Τσαντάνη (πρώτη γυναίκα που μετέχει στις εκλογές της ΕΠΣΚ). Και οι δύο έχουν σοβαρή και ανόθευτη άποψη για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Βοηθήστε τους και από τα άλλα τα νησιά. Ας ψηφίσουμε νέα άτομα. Αν δεν αλλάξουν τα πράγματα στην ΕΠΣΚ, εδώ είμαστε και πάλι!"

πηγή: http://aop.pblogs.gr/2011/12/pote-mas-prostateysate-k-sigala.html 

Αυτά να τα έχει υπ' όψιν του για την "νέα αρχή" που εξαγγέλει δεξιά κι αριστερά ο πρόεδρος της Ένωσης.

Αλλαγή ηγεσίας στην ΕΠΣ Κυκλάδων. Ψηφοδέλτιο από τον Χρ. Καφτηράνη

Η πολύχρονη παραμονή του κ. Γ. Σιγάλα στη θέση του προέδρου της ΕΠΣ Κυκλάδων φαίνεται ότι παίρνει τέλος το επόμενο Σάββατο 17 Δεκεμβρίου που θα πραγματοποιηθούν οι εκλογές της Ένωσης.

Οι εκλογές παρόλο που ανακοινώθηκαν ξαφνικά από την ΕΠΣΚ φαίνεται ότι δεν έκαμψαν τη διάθεση των ποδοσφαιρικών σωματείων των Κυκλάδων που ζητούν αλλαγή στα διοικητικά. Όλα σχεδόν τα σωματεία των Κυκλάδων θεωρούν ότι ο σημερινός πρόεδρος της ΕΠΣΚ κ. Γ. Σιγάλας δεν διεκδίκησε τα δικαιώματα των ομάδων από τα όργανα της πολιτείας με τον τρόπο που έπρεπε.

Αποτέλεσμα είχαμε το ποδόσφαιρο στις Κυκλάδες να αιμορραγεί και οι οικονομικές δυσκολίες να απειλούν ακόμα και τη συνέχιση του πρωταθλήματος. Ενός πρωταθλήματος (που με ευθύνη της ΕΠΣΚ) κατάφερε να είναι το δαπανηρότερο (για τις ομάδες) σε όλες τις ποδοσφαιρικές ενώσεις της χώρας. Ακόμα, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ικανοί ποδοσφαιρικοί παράγοντες των Κυκλάδων ήρθαν σε σύγκρουση με το σημερινό πρόεδρο της ΕΠΣΚ κ. Σιγάλα με αποτέλεσμα η ένωση μας λίγες μέρες μετά τις προηγούμενες εκλογές της να έχει φυγή παραγόντων...

Όλα αυτά σε λίγες μέρες θα αποτελούν παρελθόν, καθώς, με πρωτοβουλία του κ. Χρήστου Καφτηράνη σχηματίζεται ανεξάρτητος συνδυασμός προκειμένου να διεκδικήσει τις εκλογές της ΕΠΣΚ που θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου στις 5 το απόγευμα στα γραφεία της ένωσης.

Σ' αυτό τον συνδυασμό θα μετέχουν και παράγοντες από την Πάρο και έτσι το νησί μας δεν θα είναι πια παρατηρητής των γεγονότων στην ΕΠΣΚ, αλλά θα μπορεί να παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις στο Κυκλαδίτικο ποδόσφαιρο.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «F» από τη Σύρο, θεωρείται πολύ δύσκολο να σχηματιστεί συνδυασμός από τον κ. Γ. Σιγάλα, αφού μέχρι και χθες το βράδυ δεν μπορούσε να συγκεντρώσει περισσότερους από 5-6 υποψήφιους για να συμμετέχουν στις εκλογές. Έστω και την ύστατη στιγμή δεν είναι κακό εκ μέρους του κ. Σιγάλα να δηλώσει ότι δεν θα μετέχει στις εκλογές της ΕΠΣΚ και όλες οι υγιείς ποδοσφαιρικές δυνάμεις να ενωθούν στο ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο υπό τον κ. Χρ. Καφτηράνη.

Υ.Γ. Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά για τις ανύπαρκτες επιδοτήσεις των ομάδων μας, για τα υπέρογκα ποσά που πληρώνουν για τις διαιτησίες των αγώνων, για τις πληρωμές σε «τρίτους» για κάθε αγώνα (π.χ. γιατρούς), για τις μετακινήσεις τους και τις ανύπαρκτες εκπτώσεις κλπ. Θα μπορούσαμε επίσης, να γράψουμε πολλά, και για τα τεράστια ποσά που ζητά κάθε εβδομάδα η ΕΠΣΚ από τα σωματεία για πταίσματα στα οποία θεωρεί ότι υποπίπτουν. Πράγματα δηλαδή χιλιοειπωμένα. Θεωρούμε ότι η υπερηφάνεια όλων που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο στις Κυκλάδες δεν το επιτρέπει. Για όλους τους παραπάνω λόγους πιστεύουμε ότι έφθασε η ώρα της αποχώρησης του κ. Σιγάλα.

πηγή: http://fileleutheros.pblogs.gr/2011/12/allagh-hgesias-sthn-eps-kykladwn-pshfodeltio-apo-ton-hr-kafthran.html