Όταν ο Νηρέας για κάποιους είναι έμπνευση...

ΝΤΕΡΜΠΙ ΕΝ ΟΨΕΙ: Πιο πολλά ενώνουν, παρά χωρίζουν

Στο ποδόσφαιρο συνηθίζουν να λένε ότι είσαι τόσο καλός όσο καλό ήταν το τελευταίο σου παιχνίδι. Ο Α.Ο.Πάρου και ο Νηρέας για ότι έπαιξαν ή δεν έπαιξαν (στα πρώτα τους παιχνίδια) δικαιολογημένα επικρίθηκαν αφού ήταν «πάρα πολύ λίγο». Στη συνέχεια φαίνεται να βρήκαν τον τρόπο και επέστρεψαν εγκαίρως. Με αποκορύφωμα τα τελευταία τους παιχνίδια. Ο μεν Α.Ο.Π. με τη μεγάλη νίκη στη Σαντορίνη, ο δε Νηρέας με νίκη και καλή εμφάνιση στον αγώνα με τον Παμμηλιακό.
Στο παιχνίδι του ο Νηρέας έχει καταφέρει να βάλει ένα σημαντικό στοιχείο που τον χαρακτηρίζει τη φετινή χρονιά. Τη συγχρονισμένη ομαδική πίεση. Ιδιαίτερα στα παιχνίδια με την Άνω Μερά και τον Παμμηλιακό αυτή η πίεση έδειξε ολοκληρωτική. Η ομάδα πιέζει δυναμικά, δεν εγκαταλείπει, την μπάλα που προς στιγμήν χάνει. Την πιέζει αμέσως με το που τη χάνει, στον κατάλληλο τόπο και χρόνο. Με τούτη την άμεση πίεση, ο Νηρέας κερδίζει ότι ανακτά την μπάλα γρήγορα και σε φάση που στην άλλη ομάδα λειτουργεί πια η ιδέα να αρχίσει να ανεβαίνει προς τη σέντρα. Έτσι, λοιπόν, δεν είναι μόνον ότι πολλαπλασιάζει τον αριθμό των επιθέσεών του και τον αριθμό των «τελικών ενεργειών» του. Είναι, επιπλέον, ότι εκδηλώνει αρκετές από αυτές τις (δεύτερες) επιθέσεις κόντρα σε αμυντική διάταξη που δεν είναι συγκροτημένη. Στα μειονεκτήματα της ομάδας είναι ότι αναπτύσσει το ιδιαίτερο χάρισμα να αδικεί, με εντυπωσιακή συχνότητα, τον εαυτό της. Το περασμένο Σάββατο, για άλλη μία φορά, καταφέραμε να βάλουμε τρία ωραιότατα γκολ και δεν λυπηθήκαμε ούτε τον κόπο μας ούτε τα γκολ. Δώσαμε πίσω τα δύο πάμφθηνα. Αυτό το χούι διεισδύει αγώνα τον αγώνα, ολοχρονίς φέτος, ως τον βαθμό να έχει γίνει η ζωντανή κουλτούρα της ομάδας.
Από την άλλη, ο Α.Ο.Πάρου μοιάζει να έχει ανακτήσει, επουλώνοντας πληγές, προς το παρόν ένα μέρος της αυτοεκτίμησης και της αυτοπεποίθησής του μετά το κακό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα. Στο τελευταίο του παιχνίδι με τη Θύελλα μάθαμε ότι ήταν μια ομάδα «γεμάτη». Συμπαγής στο στήσιμό της, συγκεντρωμένη στο πλάνο, ισορροπημένη, ορθόδοξη, δημιουργική. Με ρυθμό, με προσωπικότητα. Εννοείται, με επιθυμία. Όλα ήταν στο 100%. Η συγκέντρωση, το πάθος, η επιθυμία. Οι παίκτες του Α.Ο.Π. έβαλαν μεγάλη προθυμία στις μονομαχίες και στις επιστροφές τους για να βοηθήσουν. Η αλληλεγγύη που επέδειξαν φαινόταν στις καλύψεις και στα ντουμπλαρίσματα. Αυτό, με μία λέξη, λέγεται υγεία. Αγωνιστική υγεία. Και υπερκαλύπτει πολλά από τα φετινά ελλείμματα της ομάδας.
Εν όψει του τοπικού μας ντέρμπι Α.Ο.Π.-Νηρέας, που είναι προγραμματισμένο για σήμερα το μεσημέρι, πρώτη φορά συναντάμε τόσα πολλά κοινά στοιχεία μεταξύ των δύο ομάδων. Αγωνιστικά και οι δύο είχαν ένα κακό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα με τα πόδια των παικτών τους να τρεκλίζουν τον Οκτώβρη και τον Νοέμβρη, ενώ το Δεκέμβρη και το Γενάρη τα ίδια αυτά πόδια πάτησαν με ασφάλεια και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ανάκαμψή. Επίσης, και στις δύο ομάδες οι προπονητές πέρασαν προσεκτικά το μήνυμα στους μικρούς ότι τους πιστεύουν και ότι δεν τους ξεχνούν. Έτσι, αυτομάτως, κι αυτοί επωμίστηκαν ξαφνικά αυξημένες ευθύνες. Οι μικροί δεν είναι για να τρομάζουμε, μεγαλώνουν με την ευθύνη. Και ανάμεσα σε καλούς συμπαίκτες γίνεται και πιο εύκολο το να τη διαχειριστούν. Στα θετικά είναι ότι, αν μη τι άλλο, εφέτος ξεπετάχτηκαν πολλά new kids on the block! Ακόμα ένα κοινό σημείο είναι το ότι και οι δύο ομάδες ποντάρουν πολλά σε δύο έμπειρους και πολύ ικανούς ποδοσφαιριστές. Αρκουλής και Μοστράτος αναμένεται να παίξουν καθοριστικό ρόλο κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης. Τέλος, με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται η παρουσία του Κορτιάνου, ο οποίος μετά από οκτώ χρόνια προσφοράς στον Α.Ο.Π. θα βρεθεί για πρώτη φορά απέναντί του.
Έγραψα τι, περίπου, αναμένεται να δούμε μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Δεν έγραψα όμως το πιο σημαντικό: τι δεν θέλουμε να δούμε. Ελπίζω, λοιπόν, να μην δούμε πολύ κόλπο και λίγη μπάλα. Πολύ γιατρό μέσα στον αγωνιστικό χώρο, πολύ μπλα μπλα με τον διαιτητή ή τον αντίπαλο, πολύ fake συμπεριφορές και αντιδράσεις (παντού, απ’ τον αγωνιστικό χώρο ως την κερκίδα).

Υ.Γ.: Οι παίκτες και των δύο ομάδων με τα τελευταία τους αποτελέσματα και την αγωνιστική τους ανάταση πήραν κι από ένα μικρό μάθημα: Δεν υπάρχει «δεν μπορούμε», υπάρχει μόνο «δεν θέλουμε». Άμα θέλουμε, και δεν την έχουμε δει κάπως, μπορούμε.

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ-ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ" 4-5 Φεβρουαρίου

ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

"Ποδόσφαιρο και Πολιτισμός - Το Ποδόσφαιρο ως ψυχαγωγία και πολιτισμικό φαινόμενο"

Συγγραφέας: ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΟΙ ΚΟΚΚΙΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ  
Ζήσης Δέσπος (Ιστορικός, Οικονομολόγος)
Νίκος Καραγιάννης (Αρχιτέκτονας)
Βασίλης Καρδάσης (Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης)
Γιώργος Κεντρωτής (Καθηγητής Ιονίου Πανεπιστημίου)
Χρήστος Κίττας (Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών)
Γιώργος Μανιάτης (Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών)
Νίκος Μαυρωνάς (Θεολόγος, Συγγραφέας)
Παναγιώτης Μαχαίρας (Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών)
Ηλίας Μπαζίνας (Δημοσιογράφος)
Όλγα ΝικολαΪδου (Ηθοποιός, Δημοσιογράφος)
Ζέτα Παπαδοπούλου-ΝταΪφιώτη (Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών)
Τάκης Παττάς (Λογιστής)
Θεόδωρος Α. Πέππας (Γιατρός)
Θεοδόσης Πυλαρινός (Καθηγητής Ιονίου Πανεπιστημίου)
Γιώργος Ρούσης (Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου)
Στράτος Α. Σωτρίνης (Φαρμακοποιός)
Κατερίνα Τσαλιγοπούλου (Υπεύθυνη του Μουσείου του Ολυμπιακού) 
Έτος έκδοσης: 2012
Σελίδες: 208

Το βιβλίο αυτό αποτελείται από δεκαεπτά κείμενα πνευματικών ανθρώπων και επιχειρεί μέσω μιας διαθεματικής προσέγγισης του ποδοσφαίρου να αναδείξει την ψυχαγωγική και πολιτισμική πλευρά του.
Αποτελεί συνέχεια και συμπλήρωμα του προηγούμενου βιβλίου που εκδόθηκε με πρωτοβουλία της ίδιας ομάδας και το οποίο προσέγγιζε την οπαδική βία και άλλες μορφές βίας στον αθλητισμό.
Εκδίδεται με πρωτοβουλία των «Θρησκευόμενων Κόκκινων Επιστημόνων», της γνωστής παρέας επιστημόνων και καλλιτεχνών, οπαδών του Ολυμπιακού, και συνοδεύεται από φωτογραφικό υλικό που αποτυπώνει εντυπωσιακά στιγμιότυπα από αγωνιστικούς χώρους κι όχι μόνο…
Η εγκεφαλική ευχαρίστηση που προσφέρει το ποδόσφαιρο, το ποδόσφαιρο ως κοινωνικό φαινόμενο, οι λόγοι της μαζικής απήχησής του, η λειτουργία του ως ο κεντρικός άξονας ενός διηγήματος, η εξέλιξή του μέσα στα χρόνια, μια ψυχολογική προσέγγιση της οπαδικής λατρείας, το ποδόσφαιρο ως φορέας αλλά και μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης, η ένταξή του σε λογοτεχνικό αλλά και γλωσσολογικό πλαίσιο, η σχέση του με την ποίηση, τη μουσική αλλά και το θέατρο είναι μερικά από τα ζητήματα που αναπτύσσονται στο βιβλίο.
Μέσα από όλα τα παραπάνω ερμηνεύεται και για ποιο λόγο το ποδόσφαιρο μπορεί να αποτελέσει στους χαλεπούς καιρούς που βιώνουμε μια έστω πρόσκαιρη ευχάριστη φυγή από τη μουντή πραγματικότητα και, ταυτόχρονα, χώρο γνήσιας συλλογικής έκφρασης των αυθόρμητων λαϊκών αισθημάτων απέναντι σε αυτήν.

Α.Μ.Ε.Σ.ΝΗΡΕΑΣ 1959: ΠΟΡΕΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

Φιλικός αγώνας με την ομάδα παλαιμάχων το Πάσχα του 1994

Η ΑΓΝΟΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ ΥΠΟΔΟΜΩΝ

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων στα πρωταθλήματα υποδομών, τα πιο σημαντικά κατά την άποψη μου, έχει πολύ αυστηρό πειθαρχικό πλαίσιο, δεν χρειάζεται (θα το καταλάβετε αν διαβάσετε τις προκηρύξεις των πρωταθλημάτων) περαιτέρω «αυστηροποίηση». Είναι τόσο αυστηρό που καταντά, από τον τρόμο της εφαρμογής, κενό γράμμα. Ανεφάρμοστο. Όλοι δείχνουν ανεκτικότητα(συνήθως με τις μετακινήσεις) στην ομάδα που εκάστοτε είναι στριμωγμένη έως βεβαιότητα ότι την επόμενη φορά θα έλθει η σειρά τους να είναι αυτοί οι στριμωγμένοι. Εκείνο που χρειάζεται είναι εκείνο που εκκρεμεί, χρόνια τώρα. Να βρεθούν οι αρραγείς μηχανισμοί, ενιαίας εφαρμογής των ήδη κείμενων κανονισμών. Σήμερα σε αυτό το κομμάτι, το όλο πλαίσιο είναι καταφανώς τρύπιο, και από τις τρύπες βρίσκει και μπαινοβγαίνει κόσμος και κοσμάκης. Και το πιο σημαντικό είναι ότι βρίσκει άπλετο χώρο να διεισδύει «δηλητήριο» και να προσβάλλει αυτά τα πρωταθλήματα υποδομών μέσα από πολλά γεγονότα που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια και υποβαθμίζουν τη σημασία που έχουν για τις μικρές ηλικίες.
Αγώνες διεξάγονται δίχως τα στοιχειώδη. Με την απουσία, δηλαδή, διαιτητών και γιατρών. Αγώνες διεξάγονται με παρατυπίες και αλλοίωση δελτίων ώστε να παίζουν ηλικιακά μεγαλύτεροι αθλητές από κάποια σωματεία που έχουν αναγάγει την νίκη σε αυτοσκοπό. Αγώνες, όπως διαβάσατε και στο φύλλο της προηγούμενης εβδομάδας, διεξάγονται-εν γνώσει της διοργανώτριας αρχής-με δόσεις. Όλα αυτά τα γεγονότα αποκαλύπτουν τη διείσδυση του «δηλητηρίου». Τα γεγονότα, άλλωστε, είναι σαν τα πολλά σχόλια σε διάφορες ιστοσελίδες και ιστολόγια, δεν χρειάζονται άλλα. Περιττεύουν.
Όπως έχω σημειώσει σε παλαιότερο άρθρο μου, τέτοια πρωταθλήματα τα ζητά η ίδια η κοινωνία. Οι γονείς για τα παιδιά τους με σκοπό να αθληθούν, να συναγωνιστούν μεταξύ τους και να πάρουν τις σωστές αξίες από τον αθλητισμό. Γνωρίζουν όμως οι γονείς ότι έχουν ξεκινήσει αγώνες δίχως να υπάρχει γιατρός στο γήπεδο; Η Ε.Π.Σ.Κ. ως διοργανώτρια αρχή έχει τη δυνατότητα να το ελέγξει αυτό ή «νίπτει τας χείρας της» και επαφίεται στον λόγο του κάθε γηπεδούχου σωματείου; Τί έχει κάνει όταν δέχτηκε καταγγελίες από φιλοξενούμενες ομάδες; Προς το παρών, για να μιλήσουμε με ποδοσφαιρικούς όρους, στέλνουν την μπάλα αράουτ. Αλλά, αν «ο μη γένοιτο» συμβεί το κακό και πάθει κάτι σοβαρό κάποιος αθλητής; Αν η μπάλα θα γυρίσει πίσω; Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση; Το έχει σκεφτεί κανείς από αυτούς που διοργανώνουν πρωταθλήματα μέσα από το γραφείο τους κολλημένοι σε έναν υπολογιστή περιμένοντας απλά τα τελικά αποτελέσματα; Τότε, εικάζω ότι, θα χρειαστεί υψηλή τεχνική για αριστοτεχνικό κοντρόλ. Γιατί δεν θα μπορεί κανείς να «ρίξει» τη μπάλα πουθενά.
Γνωρίζουν οι γονείς ότι ξεκινάνε αγώνες δίχως διαιτητή; Γνωρίζουν αν αυτοί που (συν)αγωνίζονται με τα παιδιά τους έχουν τη σωστή ηλικία ή είναι μεγαλύτεροι; Όχι βέβαια. Οι ομάδες ότι θέλουν λένε. Σάμπως υπάρχει κανείς να μπει στη διαδικασία να ελέγξει την αλήθεια του ισχυρισμού; Να διαπιστωθεί δηλαδή ποιος πράγματι είναι, πώς λέγεται και τι ηλικία έχει πραγματικά. Ότι θέλουν λένε οι υπεύθυνοι των παιδικών ομάδων, οπότε φυσιολογικά και οι γονείς ότι θέλουνε πιστεύουνε και…άντε μπείτε να αγωνιστείτε.
Αν έτυχε ποτέ κάποιος γονιός να ακούσει τους δύο υποψηφίους για την προεδρία της Ένωσης κ.Σιγάλα(νυν πρόεδρος) και κ.Καφτηράνη(επί σειρά ετών προπονητής στις ομάδες υποδομών της Ε.Π.Σ.Κ.) να μιλάνε για τα πρωταθλήματα υποδομών θα παρατήρησε ότι αρέσκονται στο να χρησιμοποιούν φράσεις-κλισέ του τύπου: «Δίνουμε μεγάλο βάρος στα πρωταθλήματα υποδομών», «κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε να γίνει για τα παιδιά» και άλλα τέτοια. Ένας θύσανος από τρίχες κατσαρές, δηλαδή. Το «καλύτερο που μπορείτε» κύριοι απέχει πολύ από το να είναι αληθινά καλό. Το «καλύτερο που μπορείτε» είναι ένα πράγμα. Ο συμβιβασμός σας με τις τρέχουσες καταστάσεις στα πρωταθλήματα υποδομών και η συμφιλίωσή σας με τη μετριότητα είναι κάτι άλλο. Επικίνδυνο. Για δεκάδες παιδιά που παίρνουν μέρος. Επίσης, είναι άλλο πράγμα να έχετε να κάνετε αμιγώς με ερασιτεχνικά σωματεία και είναι άλλο, τελείως διαφορετικό, η δική σας «ερασιτεχνική» αντιμετώπιση των πραγμάτων.
Πρέπει, επιτέλους, να καταλάβετε όλοι όσοι ασχολείστε με το δύσμοιρο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στις Κυκλάδες ότι ο σφυγμός των νησιών μας, είναι όλα τα παιδιά των ομάδων. Και χρειάζεται, κάποια στιγμή, να προστατεύσετε αυτό τον σφυγμό.

Υ.Γ. Την περασμένη Κυριακή έγινε ένας πολύ καλός αγώνας μεταξύ Νηρέα-Α.Ο.Πάρου για το πρωτάθλημα των Παίδων. Τι είδαμε; Στέρεες ομάδες, με ενδιαφέροντες ποδοσφαιριστές, αρκετούς, όχι έναν και δύο μόνο, που ξέρουν πώς να παίξουν με αυτό το πράγμα που λέγεται μπάλα. Σεβάστηκαν το απογευματινό δίωρό όσων επέλεξαν να έρθουν να τους παρακολουθήσουν. Να’ ναι καλά τα παιδιά.

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ-ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ" 28-29 Ιανουαρίου

ΠΑΡΟΣ: Αποθήκη απελπισμένων αθλητών/παιδιών

Σε τούτο εδώ το βήµα, αφού το ξεκίνησα πέρυσι και το επαναλάµβανα κάθε λίγο και λιγάκι κατά τη διάρκεια της χρονιάς, λέω έτσι να κάνω και στο πρώτο κείµενο του νέου έτους, αναµοχλεύοντας το πρόβληµα των αθλητικών υποδοµών στο νησί µας.

Σήµερα ο κόσµος, ναι, είναι «πειραγµένος», είναι «χαλασµένος», γίνεται επικίνδυνος, ανεξέλεγκτος, έχει τα προβλήµατά του, αλλά οι οµάδες µας ό,τι και να παίζουν, από ποδόσφαιρο µέχρι µπάσκετ και βόλεϊ, δεν µπορούν να του τα λύσουν. Δεν είναι αυτή η αποστολή τους. Δεν προβλέπεται από το καταστατικό των σωµατείων, ότι ιδρύονται για να λύνουν τα προβλήµατα του κόσµου. Το µόνο που συµβαίνει είναι ότι τα επωµίζονται.

Και ήδη, τα παριανά σωµατεία έχουν επωµιστεί πολλά. Ήδη αρκετοί βρίσκουν καταφύγιο στους συλλόγους και µέσω του αθλητισµού, πιστέψτε µε, βελτιώνουν την ψυχική τους υγεία και ξεφεύγουν έστω για λίγο από την καταθλιπτική εικόνα των καιρών. Ο ανύπαρκτος µαζικός αθλητισµός από πλευράς της δηµοτικής αρχής του νησιού µας και οι ανύπαρκτες αθλητικές εγκαταστάσεις έχουν δώσει το δικαίωµα σε όλα τα σωµατεία να γκρινιάζουν, να δυσανασχετούν, να λένε δεν πάει άλλο. Σωµατεία, που καθηµερινά γίνονται κυψέλες αθλητισµού και πολιτισµού για δεκάδες παιδιά, µένουν δίχως ουσιαστική στήριξη στα στοιχειώδη. Όλοι αυτοί οι σύλλογοι, σωµατεία, όµιλοι υπάρχουν για να νιώθει καλά κάποιες στιγµές της καθηµερινότητάς του, όχι µόνο ο κάθε αθλητής που συµµετέχει ενεργά και καθηµερινά, αλλά και ο κάθε Παριανός δηµότης που θέλει να φέρει το παιδί του στον αθλητισµό. Όταν οι άνθρωποι των σωµατείων του λένε «εµείς κάναµε αυτά και αυτά για τον αθλητισµό στο νησί» κι έπειτα τον ερωτούν «εσείς τι κάνατε ως δηµότης Πάρου;», να’ χει κάτι να τους δείξει µέσω αυτών που τον εκπροσωπούν διά του εκλέγειν.

Ο Μαρπησσαϊκός στο µπάσκετ, ο ΑΟ Πάρου στο βόλεϊ και ο Νηρέας στο ποδόσφαιρο είναι τα πιο αντιπροσωπευτικά παραδείγµατα που αναδεικνύουν το πρόβληµα έλλειψης χώρων άθλησης. Το κοινό στοιχείο των συλλόγων αυτών ήταν, και παραµένει, ο αυθεντικός αθλητισµός. Η διάπλαση των παίδων. Είναι οµάδες που αγαπούν ό,τι κάνουν, και δεν µπαίνουν σε λογική να διαπραγµατεύονται. Σε διαδικασία να εκπίπτουν. Οι µπασκετικοί φίλοι µου στη Μάρπησσα γνωρίζω το πώς λειτουργούν. Σας διαβεβαιώνω ότι ο Μαρπησσαϊκός είναι ταπεινός, σαν τους ανθρώπους που τον πλαισιώνουν. Συνεσταλµένος. Εργατικός. Όχι αεράτος. Σχεδόν ντροπαλός. Κάνουν πιο πολλά απ’ όσα λένε. Δώσε τους κάνα δυο πορτοκαλί µπάλες και θα σε ευγνωµονούν εσαεί. Αυτό δηλώνει ότι µικροί και µεγάλοι στο µπάσκετ του Μαρπησσαϊκού δεν θέλουν πολλά. Ένα έχουν ζωτική ανάγκη. Να βλέπουν τα αυτονόητα, την κάθε στιγµή που αυτά χρειάζονται. Και αυτονόητο γι’ αυτούς δεν θεωρείται τίποτα άλλο από ένα κλειστό γυµναστήριο για να µπορούν να κάνουν σωστά, - αψηφώντας τα διάφορα καιρικά φαινόµενα - τις προπονήσεις τους, όπως κάνουν κι άλλα παιδιά των Κυκλάδων στην Νάξο, τη Σύρο, τη Μύκονο, τη Σαντορίνη. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τα νεοσύστατα τµήµατα βόλεϊ του ΑΟ Πάρου και του Νηρέα.

Ένας Νηρέας που, δίχως ποδοσφαιρικό γήπεδο νοµοτελειακά όδευε προς τον αφανισµό, έχει αντέξει πολύ περισσότερο απ’ όσο υπολόγιζαν κάποιοι. Ο σύλλογος ακόµα στέκεται στα πόδια του και το παλεύει όσο µπορεί για να αποκτήσει έστω και... µισό γηπεδάκι. Κάτι, τέλος πάντων, να στεγάσει τα τµήµατά του. Οι ενεχόµενοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν τα καθηµερινά προβλήµατα που αντιµετωπίζει ο σύλλογος και το έργο του νέου γηπέδου έχει ήδη µπει στο συρτάρι και αναµένεται να πάρει τη θέση του στο «χρονοντούλαπο λησµονηµένων έργων» του Δήµου. Προγράµµατα δεν ανοίγουν, χρήµατα δεν υπάρχουν και όλοι τώρα κοιτάζουν να σώσουν όπως - όπως την παρτίδα µε ηµίµετρα. Ο κάθε Ναουσαίος γονιός αντικρίζοντας το ζοφερό µέλλον των παιδιών του έχει αναφαίρετο δικαίωµα να φωνάξει µες στα µούτρα τους ότι αυτή είναι η ζηµιά που έχουν κάνει.

Αν κάτι κρατάει ακόµα ζωντανά τα παιδικά τµήµατα που προανέφερα είναι τα ίδια τα παιδιά µε τις θυσίες τους και τον ενθουσιασµό τους. Ο ενθουσιασµός, απόρροια της ηλικίας τους, είναι το «καύσιµο». Χρειάζεται σε ό,τι κάνουν. Αλλά είναι και αέρας. Φεύγει, εάν δεν ακουµπά κάπου. Και δυστυχώς, στην Νάουσα και τη Μάρπησσα δεν υπάρχει κανένας χώρος για να διοχετευθεί παιδική ενέργεια και ενθουσιασµός.

 

Υ.Γ. Δεν είναι µόνο ο αθλητισµός που µας στερούνε. Αυτό είναι το λιγότερο. Μας ποδοπατάνε το φιλότιµο. Κάποιοι θέλουν να µετατρέψουν την Πάρο σε αποθήκη απελπισµένων παιδιών. Κάνουνε κουβάρι τον κοινωνικό ιστό ορισµένοι αχρείοι. Που έτσι κι αλλιώς, οι Παριανοί είναι εγκλωβισµένοι, µιας και δεν έχουν κάποιες διεξόδους για να αθληθούν µε αξιοπρέπεια.

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ-ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ" 21-22 Ιανουαρίου 

Πρωτάθλημα Παίδων: ΝΗΡΕΑΣ-Α.Ο.ΠΑΡΟΥ

Την Κυριακή 22/1 ο Νηρέας αντιμετώπισε τον Α.Ο.Πάρου για το πρωτάθλημα Παίδων της Ε.Π.Σ.Κυκλάδων. Η ομάδα του Νηρέα παρουσιάστηκε αρκετά ανταγωνιστική στο πρώτο ημίχρονο και κόντραρε στα ίσα την πολύ καλή ομάδα του Α.Ο.Π., αλλά μια στιγμιαία αμυντική αδράνεια που εκμεταλλεύτηκε ο Δεκαβάλλας την έφερε πίσω στο σκορ λίγο πριν το ημίχρονο. Στην επανάληψη η ομάδα της Παροικιάς ήταν πολύ καλύτερη, κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο και με δύο σουτ του Νίκα κατάφερε να επικρατήσει με 3-0. Και οι δύο ομάδες έπαιξαν όμορφο και καθαρό ποδόσφαιρο με αποτέλεσμα να ικανοποιήσουν όσους επέλεξαν να βρεθούν στο γήπεδο. Ο Νηρέας αγωνίστηκε με τους: Σιφναίο, Ραυτόπουλο, Μαθιέλλη (Φωκιανό), Τζανακόπουλο (Σαρηκώστα), Μπερσάκου, Ζενέλι, Χασάνι, Κορτιάνο (Τριπολιτσιώτη), Ζίμπερι, Μπαρμπαρίγο, Βιτζηλαίος. Επόμενος αντίπαλος η Αναγέννηση Νάξου εντός έδρας.

Έκοψε την πίτα του ο ΝΗΡΕΑΣ

Την Πρωτοχρονιάτικη πίτα του έκοψε ο Α.Μ.Ε.Σ.Νηρέας την Τετάρτη 18 Ιανουαρίου στην κατάμεστη πολιτιστική του αίθουσα. Αθλητές όλων των τμημάτων ποδοσφαίρου και βόλεϊ, άνθρωποι της κινηματογραφικής και θεατρικής ομάδας, γονείς μικρών αθλητών, παλαίμαχοι αθλητές, εκπρόσωποι του Δημοτικού Συμβουλίου, εκπρόσωποι του τοπικού διαμερίσματος Νάουσας και άνθρωποι που εκπροσωπούσαν αθλητικούς και πολιτιστικούς συλλόγους του νησιού έδωσαν το παρών. Ο πρόεδρος του συλλόγου Στ.Τριπολιτσιώτης, αφού ευχαρίστησε τον κόσμο για την παρουσία του, έκανε έναν μίνι απολογισμό για όλα τα τμήματα του Νηρέα (αθλητικά και πολιτιστικά), ευχαρίστησε τους πάσης μορφής χορηγούς που στέκονται αρωγοί στις προσπάθειες που κάνει ο σύλλογος, ενημέρωσε τον κόσμο για το πώς βαδίζει η συνένωση με τον Μαρπησσαϊκό στο ποδοσφαιρικό τμήμα και έκλεισε την ομιλία του με εκτενή αναφορά στο θέμα του γηπέδου που «καίει» την Νάουσα τα τελευταία 8 χρόνια. Σε αυτό το σημείο έδωσε και μία είδηση: ότι έγιναν συντονισμένες ενέργειες μεταξύ Δημοτικής αρχής και Νηρέα και δρομολογήθηκε η δημιουργία ενός βοηθητικού προπονητικού γηπέδου διαστάσεων 60Χ30 στην περιοχή Αγροκήπιο όπου είναι στα σχέδια να γίνει το γήπεδο της Νάουσας. Αμέσως μετά το λόγο πήρε ο Δήμαρχος και αφού είπε εν ολίγοις ότι φταίνε οι προγενέστεροι για την έλλειψη γηπέδου, επιβεβαίωσε τα λόγια του προέδρου και υποσχέθηκε ότι από τον Σεπτέμβριο όλα τα παιδικά τμήματα του Νηρέα θα κάνουν προπόνηση στο νέο μίνι γήπεδο τονίζοντας ότι θα διατεθούν περί τα 90.000 ευρώ για την κατασκευή του. 70.000 για τον τάπητα και 20.000 για τις περί του γηπέδου εργασίες.

Τέλος, μίλησε και ο Αντιδήμαρχος κ.Κωβαίος συγχαίροντας Ναουσαίους και Μαρπησσαίους για την μεταξύ τους συνένωση την οποία θεωρεί πολύ σημαντική κίνηση για τον αθλητισμό στο νησί μας. Επίσης χαιρέτησαν η πρόεδρος της Κ.Δ.Ε.Π.Α.Πάρου κ.Κάγκανη και ο πρόεδρος του τοπικού διαμερίσματος Νάουσας κ.Μπαρμπαρίγος. Στην πίτα των ακαδημιών το φλουρί έπεσε σε αθλήτρια του τμήματος βόλεϊ, ενώ στην πίτα της ανδρικής ομάδας ποδοσφαίρου ο τυχερός της βραδιάς ήταν ο τερματοφύλακας Πέτρος Βεντουρής. Και του χρόνου!

Κοπή πίτας για τα τμήματα του "ΝΑΟΥΣΑ 2010"

Εκδήλωση για την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας διοργανώνει σήμερα στις 18:30 ο Α.Μ.Ε.Σ.Νηρέας στην αίθουσά του. Τα τμήματα Παίδων, Νέων και Ανδρών θα κόψουν κοινή πίτα και τα μικρότερα τμήματα του "ΝΑΟΥΣΑ 2010" θα κόψουν τη δική τους με πολλές εκπλήξεις και δώρα για τους τυχερούς. Τέλος, θα υπάρχει ακόμη μία πίτα για όλα τα μέλη του συλλόγου.

ΠΑΙΔΕΣ: Νηρέας-Φιλώτι, ματς σε δύο δόσεις

Την πρώτη φορά το ματς μεταξύ Νηρέα-Φιλώτι για το πρωτάθλημα Παίδων ορίστηκε στις 11:00 το πρωί έχοντας γνώση όλοι ότι δεν θα διεξαγόταν ολόκληρο μιας και η ομάδα της Νάξου έπρεπε να αναχωρήσει με το πλοίο των 11:40. Την ίδια ημέρα η ομάδα Παίδων του Πανναξιακού υπέστη μεγάλη ταλαιπωρία για να αντιμετωπίσει τον Α.Ο.Πάρου και αναγκάστηκε να φύγει από το νησί μας στις 04:00 τα ξημερώματα. Εν τέλει, το παιχνίδι ξεκίνησε στις 11:00 και το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε στις 11:30. Η ομάδα του Φιλωτίου ήταν μπροστά στο σκορ με 1-0. Παρ' όλο που γνώριζαν ότι θα αποχωρήσουν για να προλάβουν το καράβι προτίμησαν να ξεκινήσει κανονικά το δεύτερο ημίχρονο και μόλις στο 3' της επανάληψης με απ' ευθείας χτύπημα φάουλ το Φιλώτι έκανε το 2-0. Με το που σημειώθηκε το δεύτερο γκολ οι υπεύθυνοι της ναξιώτικης ομάδας απέσυραν την ομάδα και έτρεξαν να προλάβουν το καράβι. Χρέη διαιτητή αγώνα εκτελούσε γονέας παιδιού από τον Νηρέα ο οποίος, απολύτως λογικό, δεν ήξερε να συντάξει το φύλλο αγώνα (που στέλνει με φαξ η Ε.Π.Σ.Κυκλάδων) και τι να γράψει σε τετοια περίπτωση διακοπής αγώνα. Με πολλές διαβουλεύσεις και τηλεφωνήματα εκατέρωθεν η διοργανώτρια αρχή αποφάσισε να συνεχιστεί ο αγώνας στις 15/1 για τα υπόλοιπα 25'. Τα παιδιά, που τυγχάνει να γνωρίζονται μεταξύ τους, διαμαρτυρήθηκαν έντονα ότι στο Φιλώτι αγωνίζονταν 2 μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά (τα οποία έκαναν το λάθος και ήρθαν...αξύριστα!). Φυσικά ουδείς αρμόδιος να ελέγξει κάτι τέτοιο, εν ολίγοις τρέχα γύρευε.
Την περασμένη Κυριακή η Ένωση όρισε διαιτητή και το Φιλώτι για το "Φόβο των Ιουδαίων" προσήλθε με δέκα παίκτες. "Τί στο καλό, 2-0 προηγούμαστε και θέλει μόλις 25 λεπτά, πάμε κι έτσι!" Διόλου απίθανο να σκέφτηκαν κάπως έτσι; Αφού δίνει τόσα δικαιώματα η Ένωση ο καθείς μπορεί να σκέφτεται και να πράττει όπως θέλει. Τελικά τα παιδιά του Νηρέα μπήκαν δυνατά από την αρχή, και μείωσαν με τον Ζενέλι σε 2-1. Το Φιλώτι αντέδρασε άμεσα (και παρ' όλο που ήταν δέκα παίκτες, στάθηκαν πολύ καλά στο γήπεδο) και σκόραρε παίρνοντας ξανά προβάδισμα δύο τερμάτων.Δέκα λεπτά πριν τη λήξη ο Μπαρμπαρίγος μείωσε σε 3-2 και τρία λεπτά πριν το τέλος της αναμέτρησης ο Ζενέλι με πλασέ ισοφάρισε. Ο ίδιος παίκτης με κεφαλιά στο τελευταίο λεπτό έκανε το 4-3 και χάρισε μια σημαντική νίκη στην ομάδα της Νάουσας, όχι τόσο βαθμολογικά, όσο ηθικά!

Οι Παριανές ομάδες τα τελευταία χρόνια είναι από τις πιο τυπικές των Κυκλάδων στις μικρές κατηγορίες και με πολλές θυσίες παιδιών, γονέων, παραγόντων δίνουν κανονικά το παρών σε όλες τις εκτός έδρας αναμετρήσεις τους δίχως να δημιουργούν το παραμικρό πρόβλημα στη διοργάνωση και στις ομάδες που συμμετέχουν σε αυτή. Πέρα από τα όποια αποτελέσματα, μαθαίνουν από μικρά να σέβονται θεσμούς και αντιπάλους κι αυτό είναι που τα κάνει ξεχωριστά σε δύσκολα (με τις μετακινήσεις) πρωταθλήματα σαν και το δικό μας.

Μεγάλη ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ αποκλειστικότητα!

Πρώτοι εμείς εδώ δημοσιεύουμε το πρώτο υπερηχογράφημα του Μέσι που ανακυρήχτηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά νικητής της Χρυσής Μπάλας. Η φώτο που έχουμε στα χέρια μας αναμένεται να κάνει το γύρο του κόσμου: Κυρίες και κύριοι ο Λιονέλ Άντρες Μέσι σε ηλικία 5.5 μηνών!

Α.Μ.Ε.Σ.ΝΗΡΕΑΣ 1959: ΠΟΡΕΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

Η ομάδα την περίοδο 1981-82

Το πρωτάθλημά μας να βρει τις αντιστάσεις του

Κοντά δεκαπέντε χρόνια καθημερινής τριβής με το ποδόσφαιρο στις Κυκλάδες, το μόνο σίγουρο είναι ότι γνωρίζω κόσμο. Πολύ κόσμο. Τόσο που φτάνει κάποια στιγμή να γίνονται ξαφνικά οι εκλογές, στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων, και να' ναι τα πρόσωπα των υποψηφίων οικεία. Με τους περισσότερους, τουλάχιστον μία φορά όλο και κάπου έτυχε να βρεθώ. Ν' αλλάξω μια - δυο κουβέντες.

Στις εκλογές ανάδειξης προέδρου της ΕΠΣΚ την προηγούμενη εβδομάδα από τα 24 ενεργά σωματεία που απαρτίζεται η Ένωση τα 19 έδωσαν το παρών και αυτόματα απέκτησαν δικαίωμα ψήφου. Οι υποψήφιοι συνδυασμοί μετά από αρκετά χρόνια (ούτε εγώ θυμάμαι πόσα) ήταν δύο και όχι ένας. Αρκετοί μου είπαν ότι αυτό από μόνο του ήταν ήδη μια κατάκτηση, ένα είδος πίεσης που τραβά τη γραμμή ανάμεσα στη δημοκρατία και στη... «μοναρχία». Δεν με αφορά, και δεν είναι η δουλειά μου, να πω ποιος ήταν ο καλός και ποιος ο κακός αυτών των εκλογών. Ξέρω, μόνον, ότι η διαδικασία ήταν το κάλλιστον. Και νικητής αναδείχτηκε ο... ΕΝΑΣ. Ακολούθησε η σύσταση νέου διοικητικό συμβούλιο, με έξι άτομα από τον συνδυασμό του νικητή κ. Σιγάλα και τρία από αυτόν του ηττημένου κ. Καφτηράνη.

Το εγχείρημα (μίας ακόμη θητείας του κ. Σιγάλα), με την δεδομένη οικονομική κατάσταση των κυκλαδίτικων ομάδων και γενικότερα με τις υπό διαμόρφωσιν οικονομικές συνθήκες στη χώρα, δείχνει αυτονόητα δύσκολο. Και η μοιρασιά της ισχύος και ακόμη περισσότερο η λειτουργικότητα. Διότι το αληθινό εγχείρημα δεν θα είναι να ομονοούν και οι εννέα εν ονόματι του... κυκλαδίτικου ποδοσφαίρου.

Το εγχείρημα θα είναι να μάθουν (και να καταφέρουν) να συμβιώνουν με τις όποιες διαφορές μεταξύ τους και με τα σωματεία. Να έχουν όλοι εκτός από προφανή όρεξη και ενέργεια, και χρόνο. Να αντιληφθούν ταχύρρυθμα τους καιρούς που ραγδαία έρχονται. Τις συγκεκριμένες συνθήκες που θα επικρατήσουν στο ποδόσφαιρο μας.

Να έχουν αποφασιστικό λόγο στο πώς, απαντώντας στα τρέχοντα δεδομένα, θα διαρθρωθούν οι κατηγορίες. Και όλα αυτά μέσα σε ότι η πρόσφατη εκλογική «μάχη» έχει ενδεχομένως αφήσει. Σε κατάλοιπα.

Το κυκλαδίτικο πρωτάθλημα αν είναι να βρει τις «αντιστάσεις» και τις «ανάσες» του, θα τις βρει μονάχα μέσα στο ίδιο το (αρρωστημένο) κυκλαδίτικο πρωτάθλημα. Ευχή μας και αποστολή τους, να βάλουν και οι εννέα τον δυναμισμό τους «απέναντι» στα πάσης φύσεως προβλήματα - κάποια από τα οποία έχει ήδη επισημάνει αυτή η εφημερίδα - και σε όσα κακώς κείμενα εμφανίζονται κατά καιρούς και βρομίζουν το ποδόσφαιρό μας.

Υ.Γ. Τούτη η εφημερίδα - ήρεμη δύναμη πλέον -, που της κάνετε την τιμή να την επιλέγετε και να πληρώνετε κάθε φορά ένα ευρώ για να την κρατάτε στα χέρια, έσβησε το 15^ο κερί και αισίως έχει μπει στον 16^ο χρόνο της ζωής της.

Το νεογέννητο βρέφος της 15ης Δεκεμβρίου 1996, μπήκε στην εφηβεία και ως έφηβη απλώνει το χέρι και... απειλεί ότι κινείται γύρω της. Δεν αφήνει άνθρωπο σε ησυχία, έχει μάθει να λέει τα πάντα, άλλοτε χαριεντίζεται και άλλοτε βάζει τις φωνές για να διεκδικήσει αυτό που θεωρεί καλύτερο για την Πάρο και την Αντίπαρο!

Τίποτα δεν θα την εμπόδιζε να ρίξει μπόι, να διευρύνει το γνωστικό αντικείμενό της, ν' ακολουθήσει την εξέλιξη, να μεγαλώσει και να ωριμάσει. Είχα την τύχη να συνεργαστώ στο ξεκίνημα της εφημερίδας και τώρα - που οι δρόμοι μας αντάμωσαν ξανά - συνειδητοποιώ πόσο διαφορετική ήταν τότε η έκδοση και πόσο άλλαξε στην - εβδομάδα προς εβδομάδα - πορεία, ώστε να κερδίσει το κρίσιμο παιχνίδι της ενημέρωσης στις εκάστοτε απαιτήσεις.

Όποιος την παρακολουθεί με σχετική επιμέλεια, έχει εύκολη τη δυνατότητα να αισθανθεί πως η δημιουργική συνεργασία και η αδιάκοπη (ανήσυχη) αναζήτηση του καλύτερου, όχι απλώς δεν «εχθρεύεται» το καλό, μα - καθώς οδηγεί σε διαρκή «γέννηση» νέων ιδεών - το βελτιώνει. Αν κάτι, όσο ο χρόνος κυλάει, δεν έχει αλλάξει αυτό είναι η αντοχή στη διαφορετικότητα της γνώμης και η εμμονή στην απρόσκοπτη διακίνηση (όλων) των απόψεων.

Σας βεβαιώ οποιοσδήποτε - στη θέση μου - θα ένιωθε θαυμάσια να μετέχει σε τούτη την εφημερίδα.

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ-ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ" 24-25 Δεκεμβρίου 

Η ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Η φερεγγυότητα της δημοτικής πλειοψηφίας ΚΑΙ για τα αθλητικά έργα! (Νάουσα)

Η δημοτική πλειοψηφία (αν κάτι έχει πετύχει ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ απ' όλα τα άλλα - γιορτές είναι ας γράψουμε και κανένα αστείο - ) είναι η φερεγγυότητα η οποία δείχνει σ' αυτά που λέγει στη νεολαία του νησιού μας.

Δεν θα μακρηγορήσουμε καθώς, το να συζητάς για υποσχέσεις της «Ενότητας για την Καρέκλα» είναι σαν να συζητάς με τον κ. Γ. Νταλάρα «σε ποιο δίσκο δεν είχε φιλική συμμετοχή» («όχι εγώ, δεν θέλω χρήματα, μόνο τόσα για τους μουσικούς....»).

Η «Ενότητα για την Καρέκλα» κοροϊδεύει κατάμουτρα εδώ και 7 χρόνια τη νεολαία της Νάουσας (και κατ' επέκταση τη νεολαία της Πάρου) για το γήπεδο. Τι γήπεδο δηλαδή; Μιλούσαν «για Στάδιο».

Να οι μακέτες στο ένα πρόγραμμα το 2006, να οι μακέτες και στο άλλο πρόγραμμα το 2010. Φυσικά, και όλα αυτά τα χρόνια ο Νηρέας είναι «ο Ρομά» της Πάρου, αλλά ας μην ανοίξουμε συζήτηση τώρα...

Η σελίδα μας είχε κατηγορηθεί στο παρελθόν διότι έκραξε με όλη τη φωνή της την κοροϊδία. Μας έκραξαν ακόμα και όταν στις 14/5/2008 είχαμε γράψει κείμενο στα «Νέα Πάρου - Αντιπάρου» για τις υποσχέσεις της δημοτικής πλειοψηφίας (Διαβάστε ΕΔΩ).

Το κείμενο το «χρεώνεται» ο διαχειριστής της σελίδας, διότι από την πρώτη στιγμή είχε κατανοήσει τις συνεχείς πολιτικές ψευτιές και ήθελε να υπάρχει γραπτό ντοκουμέντο της πολιτικής ψευτιάς.

Θυμίζουμε ακόμα, ότι στις 31/1/2011 μέσα από την ηλεκτρονική μας σελίδα είχαμε εξηγήσει αναλυτικά τους λόγους που η δημοτική πλειοψηφία έλεγε ένα ακόμα μεγάλο πολιτικό ψέμα (ΔΕΣ ΕΔΩ).

Το θέμα στη συνέχεια αναπτύχθηκε και έγινε ανέκδοτο από πολλές σελίδες αθλητικού περιεχομένου στην Πάρο. Μία αθλητική σελίδα του νησιού μας μάλιστα έκανε και σχετικό post για την υπόθεση (ΔΕΣ ΕΔΩ).

Η ουσία παραμένει μία. Ο Νηρέας ΚΑΙ ΤΟ 2012 θα είναι τσιγγάνος. Το επόμενο κείμενο για την υπόθεση (με το ίδιο ΑΚΡΙΒΩΣ σκεπτικό) θα το γράψουμε του χρόνου τέτοια εποχή...

Υ.Γ. Το κείμενο αφιερώνεται στη νεολαία της Νάουσας που δεν έχει χώρο να αθληθεί και παρά τα προσχώματα επιμένει - κόντρα σε όλα τα συμβάντα - να αγαπάει το ποδόσφαιρο.

Υ.Γ. 2: Η φωτογραφία είναι η περσινή σάτιρα των παιδιών της Νάουσας για το θέμα.

πηγή: fileleutheros