Από μικροί στους...αγώνες!

Ξεκινά αυτό το Σαββατοκύριακο το πρωτάθλημα Παριανών ακαδημιών ποδοσφαίρου υπό την αιγίδα της Κ.Δ.Ε.Π.Α.Πάρου. Ένα πρωτάθλημα με συνδιοργανωτές όλους τους αθλητικούς συλλόγους του νησιού που διαθέτουν ακαδημίες ποδοσφαίρου και όλοι ελπίζουν να έχει την ίδια επιτυχία με την περυσινή διοργάνωση. Οι λιλιπούτειοι αθλητές χωρίζονται σε τέσσερις ηλικιακές κατηγορίες και σε κάιε κατηγορία θα αγωνιστούν όλοι με όλους σε διπλές αναμετρήσεις. Η πρώτη κατηγορία είναι οι ΠΡΟΠΑΙΔΕΣ (γεν.2000-01), σε γήπεδο διαστάσεων 65Χ35 και θα συμμετέχουν σε αγώνες 9vs9. Ακολουθεί η δεύτερη κατηγορία, αυτή των ΤΖΟΥΝΙΟΡ (γεν.2002-03), όπου θα αγωνίζονται 6vs6 σε γήπεδο διαστάσεων 45Χ25, ενώ τα ίδια ισχύουν και για την τρίτη κατηγορία των ΠΡΟ-ΤΖΟΥΝΙΟΡ (γεν.2004-05). Στην τέταρτη και μικρότερη, ηλικιακά, κατηγορία τα ΜΠΑΜΠΙΝΙ (γεν.2006-07) θα αγωνίζονται επίσης σε γήπεδο διαστάσεων 45Χ25 6vs6. Στο φετινό πρωτάθλημα συμμετέχουν έξι σύλλογοι-ακαδημίες και περί τα 300 παιδιά-αθλητές. Οι σύλλογοι αυτοί είναι οι: Α.Μ.Ε.Σ.Νηρέας, Α.Μ.Ε.Σ.Μαρπησσαϊκός, Α.Ο.Πάρου, Αλυκή, Αστέρας Μαρμάρων και Πάνθεον.

Το πρόγραμμα του πρώτου διημέρου έχει ως εξής:
ΜΠΑΜΠΙΝΙ:
Μαρπησσαϊκός - Αστ.Μαρμάρων,  ημέρα: Σάββατο, ώρα:10:30, γήπεδο Μάρπησσας
Αλυκή - Νηρέας,  ημέρα: Σάββατο, ώρα 16:00, Δημ.μίνι-γήπεδο Αλυκής
ΠΡΟ-ΤΖΟΥΝΙΟΡ:
Α.Ο.Πάρου - Αλυκή, ημέρα: Σάββατο, ώρα: 10:15, γήπεδο: Δημ.στάδιο Πάρου
Μαρπησσαϊκός - Νηρέας,  ημέρα: Κυριακή, ώρα 10:00, γήπεδο: Μάρπησσας
Πάνθεον - Αστ.Μαρμάρων,  ημέρα: Κυριακή, ώρα 13:00, γήπεδο: Πάνθεον
ΤΖΟΥΝΙΟΡ:
Α.Ο.Πάρου - Πάνθεον,  ημέρα: Σάββατο, ώρα: 12:45, γήπεδο: Δημ.στάδιο Πάρου
Αλυκή - Νηρέας,  ημέρα: Σάββατο, ώρα: 17:30, γήπεδο: Δημ.μίνι-γήπεδο Αλυκής
ΠΡΟΠΑΙΔΕΣ:
Α.Ο.Πάρου - Αλυκή,  ημέρα: Σάββατο, ώρα: 11:30, γήπεδο: Δημ.στάδιο Πάρου
Μαρπησσαϊκός - Νηρέας,  ημέρα: Κυριακή, ώρα: 12:00, γήπεδο: Δημ.γήπεδο Μαρμάρων

Αξίζει όλοι όσοι αγαπούν το άθλημα και τις μικρές ηλικίες να δώσουν το παρών και να είναι βέβαιοι ότι όλα τα παιδιά θα τους αποζημιώσουν και με το παραπάνω. Μακάρι το "Ευ αγωνίζεσθαι" να κυριαρχήσει και φέτος σε όλους τους τομείς της διοργάνωσης!

Α.Μ.Ε.Σ.ΝΗΡΕΑΣ 1959: ΠΟΡΕΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

Ε.Π.Σ.Κ.: Η απάθειά σας, αντίδραση δική μας!

Το παιχνίδι «φάντασμα» μεταξύ του Παμμηλιακού και του Νηρέα λίγο έλειψε να καταχωρηθεί στο βιβλίο «γκίνιας» του ελληνικού ποδοσφαίρου ως το πρώτο που θα διεξαγόταν χρονικά μετά τις δύο τα μεσάνυχτα. Το καράβι που θα μετέφερε διαιτητές και Νηρέα στο νησί της Αφροδίτης έδειξε από νωρίς τις διαθέσεις του κινούμενο με 10 κόμβους μ.ο. λόγω της κακοκαιρίας. Καθυστέρησε να πάει στη Σύρο, καθυστέρησε να περάσει από την Πάρο, έκανε μιάμιση ώρα για την Νάξο και δεν κατάφερε να προσεγγίσει σε δύο λιμάνια μέχρι να καταλήξει στην Μήλο με συνολικά τέσσερις ώρες αργοπορία από την προγραμματισμένη του άφιξη.
Όταν ο Παριανός σύλλογος επικοινώνησε με την Ε.Π.Σ.Κ., λίγο πριν την αναχώρηση του, για να τους ενημερώσει ότι το καράβι έχει μιάμιση ώρα καθυστέρηση κι ότι το παιχνίδι είναι ανέφικτο να ξεκινήσει πριν τα μεσάνυχτα, πήρε την εξής απάντηση: "Μπείτε στο καράβι κι ότι ώρα φτάσετε παίξτε να ξεμπερδεύετε"! Ο Νηρέας με κίνδυνο να τιμωρηθεί αν δεν έμπαινε στο καράβι και με πολλούς 16χρονους αθλητές-μαθητές στην αποστολή ξεκίνησε ένα εφιαλτικό ταξίδι. Με 8 μποφόρ και συνολικά 19 ώρες στη θάλασσα, η ομάδα πήγε και επέστρεψε άπραγη από τη Μήλο, με τους ανθρώπους της σωματικά εξαντλημένους, μιας και το ματς όπως αναμενόταν δεν έγινε ποτέ λόγω του ότι Νηρέας και διαιτητές έφτασαν στις δύο τα μεσάνυχτα στο γήπεδο του Παμμηλιακού!

Αυτή η ταλαιπωρία και το άσκοπο ταξίδι έρχεται να επιβεβαιώσει πράγματα που έχουμε ξαναγράψει προ καιρού για την Ε.Π.Σ.Κ και τα θεσμικά πλαίσια που τη διέπουν. Πιο συγκεκριμένα, της λειτουργικότητας των θεσμών της. Της αυτοεκτίμησής της. Δεν περιμέναμε αυτό το ταξίδι-παρωδία, για να ενημερωθούμε ότι ο βαθμός που παίρνει εδώ είναι χαμηλός. Κι όλο αυτό συνέβη διότι ποτέ ο πρόεδρος της Ένωσης Γιάννης Σιγάλας δεν μπήκε στον κόπο να συντονίσει στα ίδια μήκη κύματος τα σωματεία, ώστε να φτάσουν σε τέτοιες καταστάσεις να ομιλούν όλα την ίδια γλώσσα. Και σε αυτή να συνεννοούνται. Κι αυτό είναι η ευοίωνη πραγματικότητα. Έπρεπε ο -εκλεγμένος από τα σωματεία- Γιάννης Σιγάλας, αντί να συμφωνεί «ναι σε όλα», σαν βουλευτής σε ψηφοφορία στη Βουλή, να έχει τα κότσια να πηγαίνει…κόντρα σε αυτούς που ήθελαν να βάλουν τα δικά τους συμφέροντα μπροστά στην ταλαιπωρία των αθλητών.
Όχι «πετάει ο γάιδαρος;», «ναι, είναι φανερό, οπωσδήποτε πετάει». Σαν τέτοιος δεν θα είσαι ποτέ χρήσιμος κύριε Σιγάλα. Ο χρήσιμος είναι αυτός που θα δίνει στο κάθε σωματείο, για κάθε ειδική κατάσταση που παρουσιάζεται τη δεύτερη ιδέα, την εναλλακτική, εκείνη που ενδεχομένως θα είναι και καλύτερη απ’ την πρώτη. Την ΛΥΣΗ! Η πάσης φύσεως διοίκηση που προσπαθείς να ασκήσεις κύριε Σιγάλα, η καλή από την κακή, κρίνεται από τα αντανακλαστικά. Την αντίδραση. Στο αν σε τσιγκλάει η, ας την πούμε φτηνή, εξέλιξη μιας κατάστασης. Αν θυμώνεις. Λάθη κάνουνμε όλοι. Σύσσωμη η διοίκηση σου, αυτή της Ε.Π.Σ.Κ., αυτοεπιβεβαιώνεται, ότι είναι ομάδα και όχι ένα άθροισμα ατόμων, αμέσως μετά τα λάθη. Εκεί που προκύπτει εάν στη φλέβα σας κυλάει αίμα ή νερό. Εγωισμός ή απάθεια. 
Σε εσάς ταιριάζει η απάθεια γιατί κανένας από εσάς που διοικείτε σήμερα το Κυκλαδίτικο ποδόσφαιρο δεν λέει ακόμα να καταλάβει ότι έχετε να κάνετε με ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΑΘΛΗΤΕΣ οι οποίοι αφήνουν οικογένειες, σχολεία, δουλειές για να χορεύουν στους ρυθμούς που εσείς ορίζετε δίχως να υπολογίζετε τίποτα. Αυτοί οι ερασιτέχνες, όμως, κάποια στιγμή θα ξυπνήσουν. Μέσα από τέτοια περιστατικά καλλιεργούν αντανακλαστικά. Και ο κόσμος του ποδοσφαίρου, όταν ξυπνά, είναι σαν ηφαίστειο. Θα σας πάρει και θα σας σηκώσει. 
Έχει μέγιστη σημασία να συνειδητοποιήσετε εκεί στη Σύρο ότι η αξιοπρέπεια και ο αυτοσεβασμός των αθλητών-μελών σας δεν είναι διαπραγματεύσιμα.

Υ.Γ. 1: Η Μήλος, ένα μικρό νησί και δύσκολο συγκοινωνιακά, από τότε που ίδρυσε ποδοσφαιρική ομάδα ενενήντα εννέα φορές στις εκατό είναι φυσιολογικό ότι δεν είχε βλέψεις για κάτι παραπάνω.  Εφέτος προέκυψε, για πρώτη φορά, να διεκδικεί με αξιώσεις κάτι καλό. Αλλά αυτό δεν είναι λόγος η Σύρος ως κεντρική κοινωνία να της συμπεριφέρεται (πάντα με διακριτικό τρόπο) ως…περιττό κομμάτι στον κορμό της. Ισχύει ακόμα και για τα πιο μικροσκοπικά μέλη όπως είναι η Σίφνος με τη Σέριφο φέτος. Ότι αποκόψεις, το μεγάλο σε μέγεθος ή το μικρότερο ζωτικό όργανο, το ίδιο παύεις να είσαι αρτιμελής. Το ποδόσφαιρο είναι μικρογραφία της ζωής. Της φύσης. Αλλά αυτό δεν είναι λόγος η κεντρική κοινωνία του κυκλαδίτικου ποδοσφαίρου να θεωρεί την ύπαρξη των μικρών αυτών νησιών «μες στα πόδια τους» περιττή. Από φόβο, τάχα, μη χτυπήσουν την άψογα οργανωμένη-παροικία της…Ολλανδίας. Ή απλώς από ανίατο σνομπισμό.

Υ.Γ.2: Το Sport Cyclades εδώ και κάποια χρόνια έχει μπει ευχάριστα στην καθημερινή μας αθλητική ενημέρωση με αμεροληψία και ειδήσεις από όλα τα σπορ που διεξάγονται στον νομό μας. Καταφέρνει να αναδεικνύει αυτά τα τόσο υποβαθμισμένα μας πρωταθλήματα. Το έργο που επιτελεί είναι κυριολεκτικά άξιο αναφοράς. Κάποιοι «Ολλανδοί μετανάστες» στη Σύρο προσπαθούν να το απαξιώσουν και με συντονισμένες ενέργειες έχουν καταφέρει να στήσουν μια καλά οργανωμένη προπαγάνδα ότι τάχα όλος ο κόσμος κινείται εναντίον τους. Καλό θα είναι να βγουν από τον δικό τους κόσμο που έχουν δημιουργήσει: έναν (εικονικό) κόσμο στον οποίο η επικοινωνία, αντί να είναι παρακολούθημα της ουσίας, γίνεται πιο ουσία κι απ’ την ουσία.

Διάβασε το κ.ΣΙΓΑΛΑ, ίσως γίνεις σοφότερος...

Το παρακάτω κείμενο αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στον πρόεδρο της Ενωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων κ.ΣΙΓΑΛΑ ΙΩΑΝΝΗ. Είχε δημοσιευθεί πριν δύο χρόνια περίπου και το αναπαράγουμε σήμερα με αφορμή το ταξίδι παρωδία του ΝΗΡΕΑ στην Μήλο για να αγωνιστεί με την ομώνυμη ομάδα...Περισσότερα και πιο αναλυτικά για την ιστορία του παιχνιδιού "φάντασμα" σύντομα!

 

ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΚΥΚΛΑΔΙΤΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ:

Η ζωή σου είναι διαρκώς ένα ταξίδι, η γη σου ένα γήπεδο και χρέος σου η συμμετοχή. Ένας είναι ο σκοπός σου, το παιχνίδι. Αγωνίσου για τις αξίες, για την ηθική. Παίξε για να ενώσεις τις Κυκλάδες. Άνδρες που μπαίνουν στο γήπεδο περήφανοι αφήνοντας στ’ αποδυτήρια όλα τους τα προβλήματα, μαθημένοι να πονούν δίχως να υποφέρουν, να νικούν δίχως να θριαμβολογούν και να χλευάζουν, να νικούνται δίχως να σκύβουν το κεφάλι και να συντρίβονται δίχως να μεμψιμοιρούν.

Άνδρες πραγματικοί, άνδρες άξιοι εκπρόσωποι του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.

                                              Αυτοί είναι οι Άγνωστοι Κυκλαδίτες ποδοσφαιριστές!

 Άγνωστε Κυκλαδίτη ποδοσφαιριστή, έμαθες να είσαι άνθρωπος που αντιστέκεται και με το παράδειγμα της στάσης σου δίνεις αγωγή. Παράγεις κουλτούρα. Εσύ που εξοικειώθηκες στο να συρρικνώνεις τις αποστάσεις, που απαξιώνεις τη ματαιότητα της επιτυχίας, που παίρνεις κουράγιο από τις ήττες, εσύ, άνδρας με μεγάλες αντοχές.

Εσύ που έχεις γεμίσει μελανιές και χτυπήματα το κορμί σου αγωνιζόμενος στα πιο απίθανα γήπεδα. Εσύ που δεν έχεις φοιτήσει ποτέ στο σχολείο του «πρωταθλητισμού κορυφής» και μέσα από το ποδόσφαιρο έγινες καλύτερος ως άνθρωπος. Εσύ που αγωνίζεσαι σε ένα πρωτάθλημα που δεν παράγει ποδόσφαιρο και δεν βγάζει αθλητική πρόοδο κάθεσαι και βλέπεις ετοιματζίδικους μισθοφόρους να περνούν. Παρ’ όλα αυτά είσαι εκεί και συμμετέχεις.

Εσύ που αντιμετωπίζεις διαρκώς τον κίνδυνο να βρεθείς αποκλεισμένος σε κάποιο νησί και γίνεσαι έρμαιο στις ορέξεις του καιρού ρισκάροντας να μείνεις μακριά από τις δουλειές, τις υποχρεώσεις και την οικογένειά σου. Εσύ που δεν έπαψες ποτέ να αισθάνεσαι, κατά βάθος, σαν τα σχολιαρόπαιδα στην εκδρομή. Εσύ που ως Κυκλαδίτης ποδοσφαιριστής έχεις την απαίτηση, τουλάχιστον, να σε παίρνουν στα σοβαρά ως φορέας πολιτισμού - από νησί σε νησί - που είσαι.

Κι εσύ παλαίμαχε Κυκλαδίτη ποδοσφαιριστή που με τον καιρό χύνεις και λίγη σάλτσα από πάνω για να εξιστορήσεις τα πιο γοητευτικά παραμύθια των γηπέδων. Σε σένα Άγνωστε Κυκλαδίτη ποδοσφαιριστή που έχεις συνδέσει τις Κυριακάδες μας με τη χαρά, το καλαμπούρι και την πλάκα. Σε σένα Άγνωστε Κυκλαδίτη ποδοσφαιριστή που κρατάς πάντα ενωμένες τις Κυκλάδες μας.

Σε σένα πρέπει αυτή η ωδή!

Υ.Γ.(1): Ύμνος αφιερωμένος σε κάθε άνθρωπο των Κυκλάδων που ασχολείται ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο.

Το παραπάνω άρθρο μας δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ-ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ" 16-17 Απριλίου 2011

Έκοψε την πίτα του ο ΝΗΡΕΑΣ

Την Τετάρτη 23/1/2013 πραγματοποιήθηκε η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του συλλόγου μας. Στην εκδήλωση αυτή παρευρέθηκαν ο δήμαρχος Πάρου κ. Βλαχογιάννης, ο αντιδήμαρχος κ. Κωβαίος, η πρόεδρος της ΚΔΕΠΑΠ κ. Κάγκανη, οι δημοτικοί σύμβουλοι κ. Μπαφίτης και Βελέντζας, ο πρόεδρος της δημοτικής κοινότητας Νάουσας κ. Μπαρμπαρίγος, ο διοικητής του Α.Τ. Νάουσας κ. Κουνής καθώς επίσης και πάρα πολλοί φίλοι, μέλη και αθλητές όλων των τμημάτων του συλλόγου μας.

Την πίτα ευλόγησε ο πατήρ Πέτρος Κορτιάνος. Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης έγινε η παρουσίαση της νέας εμφάνισης των ακαδημιών ποδοσφαίρου του συλλόγου μας η οποία θα φορεθεί για πρώτη φορά στο παριανό πρωτάθλημα ακαδημιών ποδοσφαίρου που θα ξεκινήσει στις 9 Φεβρουαρίου. Η νέα αυτή εμφάνιση είναι μια χορηγία της ασφαλιστικής εταιρείας "ING" και του κ. Παλαμίδα Γρηγόρη στο πλαίσιο της συνεργασίας τους με το σύλλογο μας. Ευχαριστούμε την ασφαλιστική εταιρεία "ING" και τον κ. Παλαμίδα Γρηγόρη για την χορηγία τους, το ζαχαροπλαστείο Χαμηλοθώρης και την αρτοποιεία-ζαχαροπλαστική Γλάρος για τις πίτες, την πιτσαρία La Piazza και το catering Αλιπράντης για το μπουφέ της εκδήλωσης, τον κ. Λουκή Αρσένη για την προσφορά της σούμας, τα καταστήματα Pararam και Ατού Sportwear για τα δώρα των τυχερών που έτυχαν το φλουρί, τον κ. Παλαμίδα Γρηγόρη για τα 2 δωρεάν ασφαλιστικά συμβόλαια σε αθλητές του συλλόγου μας και όλους όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους.

(ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ από το Δ.Σ. του συλλόγου)

Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΕΡΜΑΤΙΣΕ ΠΡΩΤΟΣ!

Να μία από εκείνες τις ιστορίες που σου δίνουν μπόϊ. Σε ανεβάζουν. Σε φορτίζουν με κουράγιο και ελπίδα. Δυστυχώς, τα συμβατικά μέσα ενημέρωσης τις αγνοούν τις ιστορίες αυτές και τις προσπερνούν. Εμείς εδώ, όχι.

Λοιπόν, η ιστορία αυτής της φωτογραφίας έχει ως εξής. Στις 2 του περασμένου Δεκεμβρίου, ο Βάσκος αθλητής Ιβάν Φερναντέζ Ανάγια συμμετείχε σε έναν αγώνα ανώμαλου δρόμου στην Μπουρλάντα, στο Ναβάρρε.

 

Βρισκόταν στη δεύτερη θέση, σε αρκετά μεγάλη απόσταση από τον προπορευόμενο Αμπέλ Μουτάι, ο οποίος είχε κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα των 3000 μέτρων στήπλ, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το περασμένο καλοκαίρι.

Μπαίνοντας όμως στην τελική ευθεία, ο Βάσκος αθλητής είδε τον Κενυάτη δρομέα - σίγουρο νικητή της κούρσας - σαν να χάνει την αίσθηση του χώρου, ΄και να σταματά να τρέχει μόλις 10 μέτρα πριν από το νήμα, νομίζοντας πως είχε κιόλας περάσει τη γραμμή!

 

Ο Φερναντέζ Ανάγια τον έφτασε και, αντί να τον προσπεράσει και να τερματίσει εκείνος πρώτος, σταμάτησε επί τόπου και με διάφορα νοήματα κατηύθυνε τον Μουτάι προς την γραμμή και τον βοήθησε να τερματίσει πρώτος.

 

Αμέσως μετα, ο Ανάγια, που είναι αθλητής με μεγάλο μέλλον (ήδη πρωταθλητής Ισπανίας στα 5 χιλιόμετρα, στη κατηγορία των νέων), δήλωσε:

 

"Ακόμα και εάν μου έλεγε κάποιος ότι, κερδίζοντας αυτόν τον αγώνα θα εξασφάλιζα μια θέση με την ισπανική ομάδα στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου, δεν θα το έκανα. Η ενέργειά μου να βοηθήσω τον πελαγωμένο συναθλητή μου ήταν αυθόρμητη, και η ηθική μου ικανοποίηση από αυτήν είναι πολύ μεγαλύτερη από οποιοδήποτε μετάλλιο. Για μένα, ιδίως με όσα συμβαίνουν σήμερα στη κοινωνία, στην πολιτική, κλπ, όπου ο κάθε ένας κοιτάζει μόνο το δικό του συμφέρον, νομίζω ότι το να ενδιαφέρεσαι για τον συνάνθρωπό σου, έχει μία ιδιαίτερη αξία".

 

Αυτό το παιδί, που μας έδειξε όλους ότι νικητής μπορεί να είσαι και χωρίς να τερματίζεις πρώτος, με γέμισε τόση χαρά που θέλω να το φιλήσω!

 

πηγή: filoftero (Χρίστος Μιχαϊλίδης)

 

Πίσω από μια μπάλα

Αυτή είναι μια φωτογραφία που τράβηξε τον προηγούμενο μήνα στη Μοζαμβίκη ο, βραβευμένος από το National Geographic φωτογράφος, Patrick Kelley. Δείχνει δεκάδες παιδιά να τρέχουν πίσω από μια μπάλα γεμάτα ενθουσιασμό, γιατί – σε περίπτωση που το έχεις ξεχάσει - αυτό και μόνο φτάνει για να κάνει ευτυχισμένο για λίγο ένα μικρό παιδί.

Μια μπάλα την οποία απέκτησαν χάρη στον Ίθαν, ένα Αμερικανάκι που δυο χρόνια πριν επισκέφτηκε τη χώρα με τον πατέρα του και συνειδητοποίησε ότι αν και δεν μπορεί να βοηθήσει τα παιδάκια, με τα οποία έπαιξε ποδόσφαιρο, να αποκτήσουν περισσότερη μόρφωση ή καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, μπορεί όμως να τους βοηθήσει να βρουν μερικές μπάλες για να παίζουν. Και τις βρήκε. Χίλιες διακόσιες!

Το πιο εντυπωσιακό όλων; Ο Ίθαν είναι μόλις 12 χρονών.

πηγή: sombrero

Ανασκόπηση του 2012

Ας διδαχθούμε από τον... Χάτσικο

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΑΔΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

Καλή χρονιά σε όλους. Η ευχή μου; Πέρα από την υγεία που είναι το πολυτιμότερο αγαθό, αλλά και την δουλειά που όλοι την έχουμε ανάγκη, έχω να ευχηθώ και κάτι ακόμη: Να βρούμε όλοι την ανθρωπιά ενός... σκύλου.
Όχι δεν κάνω λάθος σε αυτό που έγραψα και θα το καταλάβετε. Διαβάστε την ιστορία του Χάτσικο και ας κάνουμε όλοι την αυτοκριτική μας. Καλή χρονιά σε όλους παίδες και θυμηθείτε πώς πάνω απ' όλα είμαστε άνθρωποι...

O Χάτσικο (Hachiko), που στα Ιαπωνικά σημαίνει “Πιστός σκύλος”, ήταν ένας σκύλος ράτσας Ακίτα και γεννήθηκε τον Νοέμβριο το 1923, στην πόλη Odate, στην περιφέρεια Akita της Ιαπωνίας. Το 1924 ο ιδιοκτήτης του, καθηγητής Γεωργίας Χιντεσαμπούρο Ουένο (Hidesamburō Ueno), τον πήρε μαζί του στο Τόκυο, όπου ζούσε και εργαζόταν. Κατα τη διάρκεια της ζωής του καθηγητή, κάθε πρωί που έφευγε για το Πανεπιστήμιο, ο σκύλος τον συνόδευε μέχρι την πόρτα. Το βράδυ, ο Χατσίκο πήγαινε και τον περίμενε στον σιδηροδρομικό σταθμό Shibuya.

Όταν ο καθηγητής επέστρεφε με το τρένο απ το Πανεπιστήμιο, τον υποδεχόταν και τον συνόδευε σπίτι. Αυτό γινόταν μέχρι τον Μάϊο του 1925, όταν ο καθηγητής έπαθε εγκεφαλικό καθώς έκανε διάλεξη. Ο σκύλος, τον περίμενε να κατεβεί απ το συγκεκριμένο τρένο όπως πάντα, αλλά ο καθηγητής είχε ήδη αφήσει την τελευταία του πνοή. Μετά απο τον θάνατο του καθηγητή, ο Χατσικο δόθηκε σε άλλα σπίτια, αλλά καθημερινά δραπέτευε επιστρεφοντας στο παλιό του σπίτι. Κάθε βράδυ, την ίδια ώρα που περίμενε τον καθηγητή στον σταθμό, ήτανε εκεί, περιμένοντας να δεί τον φίλο του να κατεβαίνει απο το τρένο για να τον συνοδεύσει σπίτι. Αυτό συνεχίστηκε για τα επόμενα δέκα χρόνια.

Οι τακτικοί του σταθμού οι οποίοι είχανε δεί τον σκύλο να περιμένει τον καθηγητή, πρόσεξαν οτι ακόμα και μετά τον θάνατο του, ήτανε εκεί καθημερινώς την ίδια ώρα. Αυτό τους συγκίνησε και αρκετοί τον φρόντιζαν φέρνοντάς του φαγητό και νερό. Το 1928, ο νέος υπεύθυνος του σταθμού συμπάθησε το σκύλο και του έφτιαξε ακόμη και χώρο σε μια απο τις αποθήκες του σταθμού, ώστε να έχει ένα μέρος να κοιμάται.

Ο σκύλος εμφανιζότανε στην πλατφόρμα του τρένου, μόνο την ώρα που ερχότανε το τρένο του καθηγητή. Τις υπόλοιπες ώρες περιφερόταν στον σταθμό, ξεκουραζόταν στην αποθήκη, ή επέστρεφε στο παλιό του σπίτι που ανήκε πλέον σε άλλον. Ένας απο τους πρωην φοιτητές του καθηγητή, ο οποίος ήταν ειδικός στους σκύλους Ακίτα, ακολούθησε τον Χατσίκο και έμαθε την ιστορία του. Μετά απ' αυτό, ο πρώην φοιτητής κατέγραψε πόσοι καθαρόαιμοι σκύλοι της ράτσας αυτής υπήρχαν στην Ιαπωνία. Εκείνα τα χρόνια ήταν τριάντα στο σύνολο.

Τα επόμενα χρόνια, μέχρι και τον θάνατο του Χάτσικο, συνήθιζε να τον επισκέπτεται και να τον φροντίζει, γράφοντας άρθρα για την αφοσίωση του. Σιγά- σιγά ο κόσμος άρχισε να ενδιαφέρεται και να μαθαίνει περισσότερα για την συγκεκριμένη ράτσα. Το 1932, ένα απο αυτά τα άρθρα δημοσιεύτηκε στην μεγαλύτερη εφημερίδα του Τόκυο και η ιστορία του Χατσίκο έγινε γνωστή σε όλη την χώρα, αγγίζοντας τις καρδιές πολλών ανθρώπων.

Ο Χάτσικο έγινε σύμβολο πίστης, εντυπωσιάζοντας τον κόσμο με την αφοσίωσή του στον νεκρό αφέντη του. Συμβόλιζε το πνεύμα αγάπης και αφοσίωσης που πρέπει να υπάρχει σε κάθε οικογένεια. Γονείς και δασκάλοι χρησιμοποιούσαν την ιστορία του ως παράδειγμα προς μίμηση.

Τον Απρίλιο του 1934, παρουσία του Χάτσικο, έγινε η παρουσίαση του Μπρούτζινου αγάλματός του, στον σταθμό της Shibuya. Το άγαλμα κατα τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο καταστράφηκε. Έτσι το 1948, ζητήθηκε απο τον Τακέσι Άντο (Takeshi Ando), γιό του γλύπτη που έφτιαξε το πρώτο άγαλμα (ο οποίος είχε πια πεθάνει), να το ξαναφτιάξει. Το δεύτερο αυτό αγαλμα, παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 1948 και αποτελεί έκτοτε ένα δημοφιλές σημείο συνάντησης.

Η είσοδος του σταθμού που βρίσκεται κοντά στο άγαλμα, ονομάζεται “Hachikō-guchi”, που σημαίνει Έξοδος του Χατσικο και είναι μία απο τις πέντε εξόδους του σταθμού. Ένα παρόμοιο άγαλμα υπάρχει και στην γενέτειρα του Χάτσικο, την Odate, μπροστά στον σταθμό των τρένων. Το 2004 φτιάχτηκε και ένα τρίτο άγαλμα, πάνω στην βάση του πρώτου αγάλματος που είχε δημιουργηθεί το 1934, και τοποθετήθηκε μπροστά απο Μουσείο Σκύλων Ακίτα στην Odate.

Ο Χατσικο, πέθανε στις 8 Μαρτίου το 1935 και σήμερα βρίσκεται βαλσαμωμένος στο Μουσείο Φυσικών επιστημών στο Τόκυο. Το 1994, το δίκτυο ραδιοφωνικής αναμετάδοσης πολιτισμού (CBN) στην Ιαπωνία ήταν σε θέση να ανακατασκευάσει μια καταγραφή του Χάτσικο που γαυγίζει από ένα παλιο δίσκο και ακολούθησε μια τεράστια διαφημιστική εκστρατεία με αποκορύφωμα το Σάββατο, 28 Μαΐου 1994, πενήντα εννιά έτη μετά από το θάνατό του, εκατομμύρια ραδιοακροατών να συντονιστούν για να ακούσουν το γαύγισμα του Χατσίκο.

Κάθε χρόνο στις 8 Απριλίου, εκατοντάδες κόσμου μαζεύονται για να τιμήσουν την μνήμη και την αφοσίωση του Χατσίκο σε μια σεμνή τελετή που γίνεται στον σιδηροδρομικό σταθμό της Shibuya.

πηγή:  Ο Κυανέρυθρος

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ...

...γεμάτη υγεία, αλληλεγγύη, πρόοδο και ευημερία!

ΜΙΑ ΦΩΤΟ, ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ!

Από τη σημερινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την ΥΓΕΙΑ στην Πάρο:

ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗΚΕ Ο ΧΛΟΟΤΑΠΗΤΑΣ...

...στο νέο προπονητικό γήπεδο του Α.Μ.Ε.Σ.Νηρέα διαστάσεων 65Χ35 στην περιοχή του Αγροκηπίου. Οι εργασίες συνεχίζονται με έντονο ρυθμό και το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί πριν το 2013. Το νέο αυτό γήπεδο ελπίζουν όλοι ότι θα λειτουργήσει σαν "οξυγόνο" για τα πολυπληθή τμήματα της ποδοσφαιρικής ομάδας του συλλόγου της Νάουσας.

ΕΠΣ Κυκλάδων: Οι μικτές δεν είναι μόνο για την εθνική…

Ο πρόεδρος της ΕΠΣ Κυκλάδων, Γ. Σιγάλας, που δήλωσε ότι δεν αποδέχεται την τοποθέτησή του Σάντος σε επιτροπή της ΕΠΟ, έστειλε επιστολή προς το ΔΣ της ΕΠΟ με την οποία εκφράζει τις ενστάσεις του για τη λειτουργία των Μικτών Ομάδων και τη σύνδεσή του με το πλάνο του Ομοσπονδιακού προπονητή για τις Εθνικές Ομάδες.
Στην επιστολή αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής:
"Υπάρχει τάση σταδιακής μείωσης των ηλικιών σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο των συμμετεχόντων αθλητών, με την ουσιαστική κατάργηση της κατηγορίας των νέων, την περίοδο 2013 - 2014 . Έτσι θα καταλήξουμε να έχουμε τις κατηγορίες Παίδων και Προπαίδων.
Η διάθεση αυτή της αλλαγής από την Ομοσπονδία πρόεκυψε από το σχέδιο ανάπτυξης που έχει επιβάλει ο κ. Σάντος, το οποίο δεν έχουμε λάβει γνώση ώστε να εφαρμόσουμε τις απόψεις μας.
Σεβόμαστε τις απόψεις του κ. Σάντος όμως νομίζουμε ότι με την εφαρμογή του νέου χάρτη των Μικτών Ομάδων, ξεφεύγουμε από το πλάνο της δημιουργίας αυτών των ομάδων περιορίζοντας την απόλυτη σύνδεση τους με τις Εθνικές ομάδες.
Δεν ζούμε στην ουτοπία ότι μέσα από τις Μικτές και Περιφερειακές Ομάδες δεν γίνεται η επιλογή και η στελέχωση των Εθνικών ομάδων U-19 και U-17, αφού γνωρίζουμε ότι γίνονται κυρίως μέσα από τις ΠΑΕ και την απερχόμενη Εθνική Παίδων.
Ο θεσμός των πρωταθλημάτων των μικτών ομάδων δεν θα πρέπει να έχει σημείο αναφοράς τις ΕΠΣ που έχουν και μεγάλες ΠΑΕ στη δύναμη τους, αλλά όλη ότι την επικράτεια... 
Για τους νεαρούς ποδοσφαιριστές ο στόχος της συμμετοχής τους στις μεικτές ομάδες δεν μόνο είναι η πιθανή κλήση τους στις Εθνικές ομάδες, αλλά και η προβολή τους σε όλα τα επίπεδα…
Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι τους αγώνες αυτούς, που υπάρχει οδηγία κατάργησης, τους παρακολουθεί πλήθος από σκαούτερς επαγγελματικών ομάδων.
Εάν η κατηγορία των Μικτών Ομάδων νέων δεν εμπίπτει στο άμεσο ενδιαφέρον των νέων της προεπιλογής της αντίστοιχης εθνικής, εμπίπτει στο άμεσο ενδιαφέρων των Ενώσεων και προτείνουμε να διατηρηθεί".

πηγή: acadimies.gr

8ο ΠΑΝΚΥΚΛΑΔΙΚΟ: ΝΑΞΟΣ 21-24 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013

Τιμητική εκδήλωση του Μαρπησσαϊκού

Το Σάββατο 24/11 πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση του Μαρπησσαϊκού, στην αίθουσα του Ι.Ν. Ζωοδόχου Πηγής στο Άσπρο Χωριό, όπου βραβεύτηκαν για την προσφορά τους στο Ελληνικό μπάσκετ και τον αθλητισμό οι: Αλιπράντης Νικήτας, Δενδρινός Μάκης και Χριστοδούλου Φάνης.

Ο Μαρπησσαϊκός ευχαριστεί με δελτίο τύπου όλους όσοι παρευρέθηκαν στην εκδήλωση, καθώς και το σύλλογο «Ατλαντίς» και τον κ. Νίκο Τριαντάφυλλο για την άψογη φιλοξενία, όπως και τους ευγενικούς του χορηγούς.

Τέλος, κληρώθηκαν δύο μπάλες δερμάτινες υπογεγραμμένες από τους κ.κ. Ν. Αλιπράντη και Φ. Χριστοδούλου. Οι τυχεροί ήταν ο κ. Κώστας Μπιζάς και η μικρή Ελισάβετ Τριβυζά.

πηγή: fileleutheros

Συγχαρητήρια στο τμήμα μπάσκετ του Μαρπησσαικού για τις σημαντικές υπηρεσίες που παρέχει στην νεολαία του νησιού εδώ και πολλά χρόνια!